1591 



Hiernevens vertoonde de ademhaling een periodiciteit, die bekend 

 staat onder de naam Cheyne-Stokes' ademen. Groepen van dyspnoe 

 wisselen hierbij af met pauzen. In Fig. 1 ziet men hiervan curven, 

 die geregistreerd werden door suspensie van de huid in een der 

 flanken. Gedurende de flankbewegingen ging ook de pharyngeale 

 ademhaling door en wel zoodanig dat op elke flankbeweging één 

 beweging van den mond bodem was te zien. In de pauzen stonden 

 beide bewegingen stil. 



De curven van Fig. 2 werden bij een anderen kikker geregistreerd 

 door een kurkcilindertje, waarin een stift ■ was gestoken, op den rug 



Fig. 2. 

 te zetten. De op en neergaande bewegingen hiervan werden, door 

 een hefboomsysteem vergroot, op een beroete trommel overgebracht. 

 Ook hieibij gingen met de flankbewegingen mondbodembe wegingen 

 gepaard, terwijl in de pauzen beide bewegingen ontbraken. In beide 

 figuren ziet men in den aanvang van de groepen de opstijgende trap 

 aangeduid, Na het periodische ademhalen volgde stilstand dei adem- 

 haling. Deze werd bereikt ongeveer na 24 a 25 uur vertoeven in 

 de hyperisotonische Ringer. 



Een constant voorkomende afwijking vond ik ook aan de oog- 

 lenzen. Het pupilvlak vertoonde het beeld van katarakt. 



De hiervoor opgenoemde verschijnselen ontstonden door de ver- 

 hooging van den osmotischen druk der lichaamsvochten. Hierover 

 werden nog eenige controle-experimenten verricht. 



Wanneer de periodische ademhaling nog bestond of ook wanneer 

 hierop reeds stilstand der ademhaling was tot stand gekomen, dan 

 werd de kikker- in water gezet. Na een verblijf van 24 uur hierin 

 waren alle hiervoor opgenoemde sytnptonen verdwenen. De kikker 

 was dan weer geheel normaal, de passiviteit, reactieloosheid en coma 

 waren geheel verdwenen. De ademhaling was dan weer normaal, 

 het katarakt of geheel óf nagenoeg verdwenen. (Na 2 dagen verblijf in 

 -water was van het katarakt geen spoor meer over). In geen enkel 

 opzicht was dan dus de kikker van een normalen te onderscheiden. 



