PRAELOQUIUM. IX 
pariter specifica associanda, non facile in posterum varie- 
tates. pro speciebus propriis venditabuntur nec distinctae 
species ut ut affinissimae commiscebuntur: plantam etenim 
ab alià affini habitu diversam imo et fructüs formå ali- 
quantum recedentem, si criterus aliis specificis congruen- 
tibus foliorum areolatio omnino eadem sit, hujus tantum 
varietatem sistere certum est; contra, licet caetera pror- 
sus conveniant, si arcolatio alia deprehenditur, species 
propria eo ipso declaratur. 
Quorsüs autem, rogabunt multi, haec stupenda syn- 
onymorum -coacervatio quà Bryologia Universa gravatur 
hujusque emtoribus praetium non usus augetur? In 
promptu responsio erit; ut nempe unusquisque haud la- 
boriose ducibus auctoribus in illâ laudatis omnes muscos 
quibus regio sua ornatur comperiat eorumque loca nata- 
lia facilius certiusque exploret. Alioquin, cum nihil quod 
ad nostrae gentis historiam pertinet negligere et omit- 
iere debeamus, locum specialem singularum specierum in 
singulis regionibus indicare opus fuisset, quo operis totius 
moles longe ultra modum nobis propositum et absque 
verà in scientiam utilitate increvisset. Nuperiores autem 
tantum auctores triginta circiter ab annis adduximus, de 
caeteris ad Muscologiam Recentiorum Durexniumque qui 
synonyma prisca magnå cum curà et diligentià collegit, 
provocantes. Equidem haec in Muscologià nostrà ejusque 
diversis Supplementis, licet diligenter et quasi anxie con- 
gesta, Synonymia nec ambagibus nec erroribus vitiisque 
caret, quod nobis clarissimus HooxEnus ut ut humanis- 
simus forte brachio non satis molli in Muscologiae Bri- 
tannicae proemio p. Z7. objurgavit. At quae Synonymiae 
confusio in hàc Botanices parte, cum animum ad scriben- 
dum primum appulerimus, obversata fuerit, et quantum 
in illà emendandà insudaverimus omnibus. notum. E fon- 
tibus turbidis autem quis aquam puram haurire valet? 
Nec ipsa Britannorum praesertim antiquiora scripta accu- 
yatiore muscorum synonymià gloriari possunt: imo cum 
