62 ACROCARPI, PERISTOMI. MEESIA, 
»ginosá longe humilior minori proxime accedit; at pe- 
dunculi strici non ílexuosi, operculum non rutilans sed 
albicans cornei coloris, fere pellucidum, imo totus habitus 
abunde distinguunt. In utráque folia ligulata; operculum- 
que SH semicirculari, e cujus centro apiculus exit, im- 
pres 
3. Meesia minor (Bnrp.) caule erecto subramoso ramis junio- 
ribus fructificantibus , foliis lineari -lingulatis obtusis sicci- 
tate appressis, pedunculis flexuosis, thecae cernuae pyri- 
formis operculo obtuso centro depresso. Mant, Musc. p. «2». 
Sp. Musc.. III.: p. «03. . Musc. Rec. II. P. III. p. 168. t. Il. 
f. 13. Evwcx. Moostasch. p. 44. t. 98 
. . M. uliginosa 8. minor. Scuwazon. Suppl I. P. I. p. 8». 
Wes. et Monn, Bot. Tasch. p.374. Wanrzwsz. Fl. Lapp. p. 557 
Sreuo. Nom. Crypt. p. 285. 
Amblyodum minus. Par. Beauv. Prodr. p. dr, 
Germ, Kleinerer Langfuss. Garı. Longpied mineur. 
In uliginosis apricis et ad rupes calcareas in Alpibus et 
subalpinis Lapponiae, Helvetiae et Sabaudiae caespitose 
habitat. Aestate fructificat. 2L. 
uliginosae Geer fructusque formå peristomioque 
siinillima: at habitus longe tenuior, folia; paulo densius 
conferta, | siccitate ca appressa nec patula, . pedunculi 
duplo triplove breviores saepius ex apice ramorum novel- 
lorum, operculum tandem constanter centro foveolà impres- 
sum distinguunt. A praecedente pedunculo flexuoso et oper- 
culo aliter colorato differt. 
An M. stricta et minor species sint propriae, vel 
- tantum vi gegen varietates constantes, ambigitur. Lis 
— dirimen 
4. Meesia Kl reng (Bmm.) caule erecto subramoso, (?) 
fo i latiusculá subulatis a angustissimis acutis, thecá 
cernuá Sanika. Ic. nul 
Schmalblättriger Langfuss. Gaut. Longpied à 
Fouilles  diPóites., 
In Alpibus. Helveticis cum praecedentis commixtam 
jamdiu legimus. Aestate fruc 2 
