90 ACROCARPI, EPISTOMI. GLYPHOCARPUS. 
Scmwazcon., quamyis auctor autopta inter synonyma referre 
non sustinuerit, cum nonnulla potius cum S. Taylori 
quadrent. „Hinc etiam inter Cleiostomata non recepi- 
inus, probabile tamen habentes, aut C. Gardneri varie- 
. tatem esse, aut speciem .movam ad idem genus pertinentem, 
inter C. Gardneri et Taylori intermediam. Haec forte 
quondam illustrabimus si illam, investigandi nobis copia 
fiet. Ut ut sit, duo haec genera, nempe Syrrhopodon 
Soarwaremrenewnm s. Cleiostoma Born, et Calym- 
peres, vi caracterum naturalium omnium quibus sibi in- 
ter muscos Orthotrichoideos sedem Brachy podio nostro 
aproximam inferiorem vindicant, adeo vicina tamque arcte 
cognata sunt, ut in systemate mere naturali commode con- 
jungi posse videantur, licet in methodo artificiali jure 
distincta separataque sint. 
LXXX. GLYPHOCARPUS. 
Tab. VII, 
Glyphocarpa. R. Brown, Act. Soc. Linn. Lond. 
XII. p. Aë Bartramia. Hoox. Gymnostomum. Hong, 
STEUD. 
Gern. F'urchenkopf. Gau. Glyphocarpe. Anguline. 
so ANomen a zing insculpo et ze«gzog a clarissimo hu- 
jusce generis conditore fructu anguloso et quasi insculpto 
gaudentis effictum.  '"erminauo autem foeminina vit1052. 
Caracter essentialis. Stoma edentulum mem- 
branà laxà tandem filis sedecim orificio adhaerente 1n- 
structum. Calyptra cuculliformis? 'Theca subinaequalis, 
angulata, exannulata. 
Semma Il. 
Caracter naturalis. Genus habitus proprii inter 
Bartramiam Polytrichumque medium, 1mo huicce 
quodammodo e thecae angulatae formå internáque forsan 
