132 ACROCABRBPI, EPISTOMLI POGONATUM. 
Pogonatum septentrionale. Roxar, Ann. Wette Ges. III. 
p. 226. Eivsp. Deut. III. p. 58. 
Polytrichum septentrionale. Mant. Musc. p. 198. Sp. Musc. 
I. p.64. P. septentrionale , surculo ramoso, foliis lineari- 
subulatis subsecundis apice serrulatis, setis terminalibus 
capsulis subrotundo - ovatis, operculo conico subrecurvo. 
SwanTz. Musc. Suec. p.77 et 107. t. IX. f. 16. WAHLENB. Fl, 
Läpp. p. 347g. Wes. et Momm. Bot. Tosch, p. 293. Gunn. FL 
Norv. n. 914. Pav. BEAvv. Prodr. p. 86. non aliorum aucto- 
rum, P. septentrionale. Srevo. Nom. Crypt. p. 353. 
In Scandinaviae gramineis pascuisque alpinis. 
Caulis uncialis, longior, infra nudus, superne ramosius- 
culus, ramis simplicibus erectis. Folia e basi latiusculà 
subovatà membranacea lineari - subulata, concaviuscula, a 
medio ad apicem usque serrulata, subsecunda. Pedunculus 
terminalis, erectus, solitarius, semuncialis vel paulo lon- 
gior, pallidus, crassiusculus. ^ Theca subrotundo - ovata, 
exapophysata, erecta, evacuata subpendula. Peristomii den- 
tes triginta duo brevissimi, erecti. Epiphragma generis. 
Operculum e basi conicá incurvo - rostellatum. ^ Calyptra 
exilis, dimidiata, vestita, 
Obs. 1. Bonus Swanrzius plantas duas diversissimas sub 
eodem nomine cum Botanicis Britannis Germanisque com- 
municasse videtur. Planta quam Hookrnus ab illo accepit 
e clarissimi auctoris descriptione certe ad P. sexangulare 
pertinet. Contra stirps quá celeberrimis SrnrsozriUs ab 
ipso Swanrzio ad eum missà nomineque P. septentrio- 
Obs. s. Inter P. alpinum, arcticum et septen- 
trionale limites certi non dantur et unum in alterum 
sensim abit; formae tantum sunt peculiares unius ejusdemque 
speciei. Quod autem apophysin in alpino Botanici vo- 
cant nihil aliud est, ut bene Harrrnus vidit, quam basis 
obconica thecae. Vide Rornurisciuw Ann. Wett, Ges. LI. 
p. 226 — 228 qui de hisce omnibus optime disseruit. Nec 
P. brevifolium Browner aliud esse videtur quam forma 
borealis alpini, clarissimo auctore et ipso idem autumante. 
