162 PLEUROCARPI, ASTOMI. PLEURIDIUM. 
miliores, illae longissimae, gracilescentes, alternifoliae, — 
omnes aetate et molis augmento depressae, radica 
lia radicalia pauca, minuta, squamiformia; caulina gë 
alterna, angusta , ovato - lanceolata vel lanceolato - subulata, 
patentia, margine béie an , sub vitris augentioribus ta- 
men superne passim tata, nervo crassiusculo in ipso 
apice evanescente eege , dilute viridia , subquadrato- 
areolata. Innovationum sterilium folia magis remota, an- 
gustiora, apicem versus decrescentia, tandemque minima. 
Perichaetialia caeteris duplo fere longiora, lanceolato-subu- 
lata, octo ad decem, interioribus longioribus. Pedunculus 
e vaginulà ovatà omnium brevissimus, subnullus. "Theca 
. perichaetio immersa, erecta, solitaria gemellaque imo et 
tergemina , rudis, ovata, apice operculi CAE rudi- 
mento convexo = conico instructa, laevis, viridi-fusca, mem- 
branaceo- carnosa, subpellucida, seminibus fere snai 
; Calyptra junior mitraeformis subintegra, adulta cucullifor- 
mis, fissuris nonnullis basilaribus lacera, pallida. 
Obs. Planta junior omnino acrocarpa, serius pleurocar- 
pa evadit vel "isl videtur, et tunc planta est Dicksoniana. 
Variat: 
B. germanicum foliis perichaetialibus e basi latiore CH 
angusliusque subulatis. 
In Saxoniae udis. Lupwic. 
Forte species propria. Haec discrimina in foliorum pro- 
portionibus invenimus. In speciminibus Britannicis, folia 
| perichaetialia exteriora, 54 long. 414 latit. interiora, 53 long. 
13 latit. in planta EEG A perichaetialia exteriora 62 long. 
15 lat. ; epum. 93 long. 43 lat.; unde elucet perichaetia- 
lia interiora in stirpe germanicà fere duplo longiora quam 
in Britannica esse. Alia discrimina non invenimus nisi 
quod theca saepius terminalis est. 
2. Pleuridium globiferum "Ban. ) canla repente filiformi ra- 
moso, foliis approximalis, superioribus confertis ovato- 
lanceolatis acuminatis, thecà globosa x d Mant. Musc. 
P: 10. Srgvo., Nom. Crypt. p. 337. 
ERM. Kugeliges Seitenküpfchen GALL. Flandrillette 
ptf 
