— 16 — 



vifoliam A. Braun. Ulmum prcelongam Ung. , Fagum atlanticam Ung. , et 

 ipsam Comptoniam ulmifoliam Ung. Doctissima ejus argumenta equidem 

 miror, sed fateri debeo persuasum mihi esse non posse , folia omnia ab 

 ipso sub sua Planera Ungeri relata, pertinere ad unam eamdemque plan- 

 tam debere. — Puto contra Fagum atlanticam et Ulmum prcelongam esse 

 procul dubio species insignes ac distinctas , et figuras 5-6-7-10-11-12-15 

 esse quidem unum ac idem cum Ulmo zelkovcefolia , sed ejus figuras 

 8-13-14-16 (Fl. von Wien , tab. 2) referendas esse fortasse tantum ad 

 Zelkovam Ungeri, ad quam redigerem etiam folia depicta in Chloris po- 

 rotogo3a 9-13, tab. 24, et fig. 19, lab. 20 Iconographice plant. /bss., et fig. 

 8-9-1 3-1 4-1 6 Florce fossilis Windobonensis, tab. II. — Ego vero hanc speciem 

 retuli potius ad genus QuercuSj quia idem prorsus est ac Quercus orea- 

 dum Web. quse (ni fallat icon ) prsefert parvam quandam glandulam ad 

 basim folii, quare nullum relinquetur dubium de hac phyllitide, — Nescio 

 tamen quo modo factum sit ut Weberus id non senserit , neque suspi- 

 caretur de simililudine suse speciei cum Ulmo Zeckovcefolice Ungeri, nihil 

 enim de hac re loquitur pag. 58 sui operis Tertidr flora der Niederhei- 

 nischen Braunkholenformation. 



Quercus Papiense Massal. 



Q. Foliis ovato-ellipticis inciso-serratis dentibus cuspidatis , basi in brevem 

 petiolum attenuatis, apiceque ovalo-obtuso integris, costa conspicua, ner- 

 vis simplicibus parallelis 8-10 mill. inter se remotis sub angulo 30-35° 

 orientibus. — Vivian. Mem. Soc. Geol. y loc. cit., tab. XI, fig. 7. 



Abit. In stagnigeno gypso ad Stradellam prope Papiam Italise. 



Observ. Folium longum plus quam tres pollices, latum duos circiter: forma 

 ovato-elliptica ad basim dilatata et integerrima, apice obtuso, marginibus 

 utrinque dentato-cuspidatis , dentibus arcuato-adscendentibus. Ejus siini- 

 litudo cum speciebus hodie vigentibus generis Quercus et potissimum cum 

 illis Americae Borealis , miritica. 



Quercus serra Ung. 



Tab. nost. IV, iig. ». 



Q. Foliis longc petiolatis rigidis subcoriaceis ovato-ellipticis acuminatis dcntato- 

 serratis dentibus suboequalibus apice callosis. — Ung., Gen. et Spec, p. 400. 

 Chl. Prot. tab. 30, fig. 5-7. 



Abit. In gypso stagnigeno ad Senogalliam Italise, nec in schisto calcareo ad 

 Parschlug Stirise. 



Observ. Meo exemplari deest pars inferior, quare longitudinem petioli deter- 



