_ 4 — 



Pauci admodum ad nostram hanc setatem , naluralium scientiarum docti 

 Itali extitere , qui plantarum fossilium studio se se unice applicuerint, et obi- 

 ter tanlum nonnullas passim de hisce rebus illustrationes tradiderunl: si exci- 

 pias epistolam Vivianii de Phyllitibus oppidi Stradella s Iriam inter et Placen- 

 tiam_, tum animadversiones Procaccini Ricci, et elucubrationem Prof. J. Bianconi, 

 (Ann., Bonon., 1838, T. I, pag. 343-390), qui primus in ltalia planlas fossiles 

 in ordinem redigere aggressus est, juxta nervos ac venas, cseteri omnes Savi, 

 Meneghini 3 Catullo j Brocchb, Parlatore j Moretti s Breisldk j Pilla^ Santagata , 

 Bertoloni j Meneghini , etc, etc. aliquas tantum species in suis operibus de- 

 scripseruiU, aut de earum in aliquo loco existenlia monuerunt (*). 



Non igitur examini subijciam quod in scienlise utilitatem clari illi viri prae- 

 stitere : uni me florse Senogatliensi quae hujus mese elucubrationis finis est 

 dicabo. Pramittam nonnullas animadversioncs tantummodo in geologiam illius 

 loci et locorum affinium, utens scriptis Procaccini Bicciij qui pra; omnibus accu- 

 ratius cognovit, et praeserlim celeb. geologi Scarabelli e foro Cornelii, qui pri- 

 mus omnium certe statuit periodum ad quam debeant referri. Deinde exhibebo 

 descriptiones paucarum specierum, quas pree manibus haberi, aut de iis audiri 

 contigit, quibus addam omnes eas plantas, quse hactenus repertse sunt ac de- 

 scriptse in formationibus miocenicis Italise mihi cognilis*, demum subijciani 

 prospectum Florw fossilis Senogalliensis cum aliis floris Europseis comparatse. 



Plura sunt agri Senogalliensis loca in quibus inveniunlur affatim plantae fos- 

 siles , et praesertim ad S. Angelo (Cave della Canuta), Scapezzano s S. Gauden- 

 zio : constant omnia stratis quibusdam margaceis interpositis vel vicissim sibi 

 succedentibus cum exiguis aliis slralis gypsaceis, argillosis, aut calcareis, quse 

 a Bononiaj ad Senogaliiam j et verisimiliter, ad Asculum usque pertinent. 



Juxta animadversiones doctissimi amici mei Scarabelli expositas in ejus opu- 

 sculo cui titulus Sur la formalion Miocene du versante N. E. de VAppenin de 

 Bologne et Sinigallie (Bull. Geol. de Franc. 2. c Ser. T. VIII, pag. 234) haec de- 

 positiones miocenicse dividi possent in tres classes, prout invicem sunt super- 

 positse. Prima classis offert sursum deorsum deposiliones saxi molassici , con- 

 glomeratorum, et iterum saxi molassici: secunda classis argillam, saxum calca- 

 reum et gypsum, et saxa sulphurifera .• tertia classis saxa molassica, quse se- 

 quuntur saxum quod vocant macigno , saxum calcareum rubrum , et saxum 

 quod appellant Scaglia. — Hinc patet saxum molassicum in inferioribus ac 

 superioribus partibus invcniri , ut etiam in Samnitibus animadverterunt illu- 

 stres viri Spada et Ursinius ( Bull. 2.° Ser., tom. II, pag. 408 ), quod constat 

 exiguis granulis siliceis conjunctis csemento quodam argilloso , vel aliquando 

 eamiento calcareo. — Secus viam Bononiensem videri possunt haec duo genera 



