en zelfs talrijke reeds min of meer bekende vormen nog zoo onnaauwkeurig of onvolledig 

 beschreven of afgebeeld of wel niet afgebeeld zijn, dat het mij voorkwam, dat zelfs de ter 

 mijner beschikking zijnde voorwerpen, stof tot waarneming genoeg opleverden om de ken- 

 nis ten dezen opzigte te verrijken. 



Het is toch bekend, dat de hoofdwerken over de Bengaalsche visschen van Buchahan Ha- 

 milton en den heer J. MacCleiland, hoe verdienstelijk ook, in een systematisch opzigt geens- 

 zins beantwoorden aan ecne behoorlijke bepaling der geslachten en dat de beschrijvingen 

 der soorten, voornamelijk die van Buchanan Hamilton, niettegenstaande ze soms vrij uitvoerig 

 zijn, zeer veel te wenschcn overlaten. En hoezeer de arbeid van den heer Valenciehnes reeds 

 veel heeft toegebragt, om de werken van beide genoemde schrijvers beter te doen verstaan, 

 was de heer Valeinciennes, alhoewel bij beschikking had over den rijken inhoud van 

 het Parijssche Museum van Natuurlijke historie, niet in de gelegenheid, zeer talrijke Ben- 

 gaalsche vormen zelf waar te nemen, zoodat aan zijne kritiek van den arbeid van Bucha- 

 KAïN IIamilton en den heer MacClellakd, niet altijd de voldoende kennis der soorten ten grond- 

 slag lag en gissingen naar de bestaande onvolledige beschrijvingen en gebrekkige afbeeldin- 

 gen, dikwerf in de plaats van een op waarneming naar de natuur gegrond oordeel moesten 

 gesteld worden. 



Het kan niet anders dan bevreemding wekken, dat men tot heden toe geen algemeen over- 

 zigt van de ichthyologische verhoudingen vau Hindostan en Bengalen bezit. Ik heb getracht 

 in deze leemte te voorzien, en hoezeer ik niet in de gelegenheid ben geweest zeer talrijke 

 merkwaardige en nog niet naauwkeurig beschrevene of afgebeelde soorten uit de stroomen 

 van Hindostan en Bengalen zelf te onderzoeken, vlei ik mij geen onnut werk te hebben 

 verrigt, door de zamenstelling van eene algemeene lijst der thans bekende soorten van het 

 Indische Schiereiland. Een' historischen terugblik doe ik aan deze opsomming voorafgaan. 



He oudere schrijvers gaven zich geene moeite om de vindplaatsen der door hen beschre- 

 vene soorten aan te wijzen en vergenoegden zich veelal, bijvoorbeeld ten opiigfe van de soor- 

 ten van zuidelijk Azië, den Indischen Oceaan en den Indischen Archipel, met de algemeene 

 aanwijzing vindia orientalis' ', welke aanwijzingen voor de kennis der fauna van de verschil- 

 lende gewesten alzoo onbruikbaar zijn. 



Alzoo was tot op het jaar ï78o van de visch fauna van het groole Indische Schiereiland 

 weinig of niets bepaald bekend. Be eerste noemenswaardige kennis ten dien opzigte heb- 

 ben wij te danken aan Maiicus Euezer Blogh, die in zijne Auslandische Fische ruim 40 

 soorten beschreef en deed afbeelden, welke Iiij voornamelijk van Tranquebar en Suratte had 

 ontvangen. Deze soorten, tot de nieuwere nomenklatuur teruggebragt, waren de volgende. 

 Serranus guttatus CV., Mesoprion Johnii CV., Polynemus plebejus Biouss., Pterois volitans 

 CV., Platycephalus scaber CV., Platycephalus insicliator BI , Corvina carulta CV , Corvina 

 anei CV., Chaetodon vagabundus L., Chaetodon auriga Forsk., Scalophagus argus CV., Ophi- 

 cephalus punctatus BI., Ophiccphalus striatus BI., Mcgalaspis Rollleri Blkr., Caranx Peronii 

 CV? (Scomber Kleinii BI.), Stromatcus niger BI, Stromateoïdes cinereus Blkr., Stromateoï- 



