150 



Notopterus chitala Gray Zoolog. Misceli. p. 16. 



Chitala notoptere Gray, ibid. 



Notoptenis maculatus Valenc. Zool. Voy. Bélanger p. 39ö Poiss. tab. 5 fig 2 ? 



Notoptere tacheté Valenc. ibid. ? 



Notoptere de Iiuchanan CV. Poiss. XXI p. 108. 



Chitol Bengal. 

 Ilabit. Calcutta , in flumine Hooglily. 

 Longiludo specim'mis unici 327"'. 



Aanm. In den Indischen Archipel leven twee soorten van Notopterus met spitsen kop, 

 hol profiel en lot achter het oog verlengde bovenkaak, welke ik onder de namen Noto- 

 ptenis hypselopterus Blkr. en Notoptenis lopis Blkr. beschreven heb. Exemplaren dezer 

 soorten van nagenoeg gelijke grootte vergelijkende met de bovenbeschrevene Bengaalsche, 

 blijkt mijn vroeger geuit vermoeden gegrond te zijn, dat Notoptenis Buchanani van de 

 genoemde soortelijk verschilt, niet alleen door de zwarte ronde op eene overlangsche rei ge- 

 plaatste staarlvinvlekkcn, maar ook door meer wezenlijke kenmerken. Zoo heeft Noto- 

 ptenis hypselonotus B. 9. D. 2/9. A. 125 p. m., hooger ligchaam, grootere oogen , 42 

 buikdoornen, ongeveer 220 schabben op eene overlangsche rei, kortere buikvinnen, ver- 

 der achterwaarts reikende borstvinnen enz. en Notoptenis lopis B. 7. D. 2/8. A. 128 p. 

 m., grootere oogen, 45 buikdoornen, kortere buikvinnen enz. Beide hebben ook den kop 

 aanmerkelijk breeder. 



Bij twee andere soorten van den Indischen Archipel, welke ik als Notoptenis maculosus 

 en Notopterus borneensis beschreven heb, is het profiel insgelijks zeer hol en de kop spits 

 doch zij zijn dadelijk herkenbaar aan de betrekkelijk breedere slaapgroeve, het niet achter 

 het oog verlengd zijn der bovenkaak, enz. 



De aangehaalde afbeelding van Mystus chitala Buch. is in meerdere opzigten inkorrekt, 

 doch laat de soort goed herkennen, al ware het slechts door de haar zoo zeer kenmerken- 

 de eenreijige staartvlekken. 



De heer Valescibtstves telde bij Notopterus Buchanani 2-40 schubben op eene overlang- 

 sche rei, terwijl ik bij mijn uitmuntend bewaard specimen niet meer dan ongeveer 180 

 akn ontwaren. Ook mist mijn specimen de bandteekeniug, in de afbeelding van llJystus 

 chitala aangeduid. 



Overigens verdienen de soorten van Notopterus van het Indische Schiereiland nog een 

 nader onderzoek en het zou mij niet bevreemden, dat men er meer soorten ontdek- 

 te, dan tot nog toe aangenomen zijn. Zoo komt het mij voor, dat Notopterus maculatus 

 Valenc. (Zoolog. Voy. Ind. Oriënt, par Bélanger p. 396 Poiss. tab. 5 fig. 2) eene eigene 

 soort kan zijn, waarvoor de heer Vaiencii^nes zelf haar vroeger hield, te meer daar de 

 heer Vaieinciesjnes het aantal schubben van Notopterus maculatus opgeeft te zijn 160 en 

 dat van Notopterus Buchanani 240 op eene overlangsche rei, een verschil gevende van p. 



