M. ANZI, ArULECTA LICIIE.NUU RAniOlUJM VEL NOVORUM ITALIA, ECC. IK7 



Sed dum animadvertimus, plures species polares in alpibus nostris 

 ?eque prospera vegetalione gaudere, non est omiltendum, plures alios 

 liclienes a me primo in alpibns Italicis detectos, in terris quoque 

 borealibus vice fausta postmodum inventos esse: exempli gratia Bia- 

 toram rufo fuscam in remotissima Groenlandia, Bacidiam minuscu- 

 lam in Succia, Collema leptogioides in extrema Norvegia (I), Leci- 

 deam lìhwticam Hepp (cujus in Catal. pi-imam exhibui descriplionem 

 sub nomine Lecidece nivalis) et Biatoram terricolam (Bini, rupcstris 

 v. terricola Anzi) in insulis Spitsbergensibus (2). Quibus in insulis, 

 intra gradus 76° 50' et 80° 50' latit. bor. jacentibus (ubi a die 21 

 aprilis ad 23 augusti sol numquam oceidit, sed et numquam ardet: 

 a die autcm 26 octobris ad 4 6 februarii sol numquam oritur, non 

 alia fulgente luce nisi aurorae borealis, et pallida? Lume), in terris 

 itaque frigidissimis, glaciebus seternis undique, si oram litoralem ex- 

 eipias, coopertis, plantulse pbanerogama? nonaginta tres (5) collecta? 

 sunt, Lichenum autem numerus valde major, species nimirum centum 

 nonaginta dua?, praster varietates quinquaginta duas. Porro si vege- 

 tationem liane Spitsbergensem cura alpibus Langobardicis compara- 

 mus , videbimus profeclo has e plianerogamis Spitsbergensibus vix 

 alere vigintisex , e Lichenibus autem numerum proporlione vaMe 

 majorem, nempe species centumviginti , et varietates trigintatres : 

 qua? proportio non essel nolabiliter diversa si comparatio exlendcie- 

 lur ad universum potimi, quuin notura sit, vegetationem omnium ul- 

 timarum regionum ubique fere aequalem esse, et uniformem. Ex quo 

 elucet analogia»! inter alpes Italias , et ullimas terras valde majoris 

 momenti esse respectu Lichenum, quara relale ad vegetabilia pliane- 

 rogamica. 



Adjicere tandem censeo , plures alias lichenologicas novitias in 

 meis Enumerationibus enunciatas, (quarum pars major in exsiccato- 

 rum collectionibus a memetipso (4) distributa prostat) non esse cir- 



(1) Flora. Regensburg, 1867. p. 185. 



(2) Theod. Fries, Liclienes Spitsbergenses. Stockholm, 1867. 



(3) Charles Martws, La végétation da Spilzberg. Montpellier, 1865. 



(4) Liclienes rariores Langobardi exsiccati N. 1-537. Liclienes rariores Etturia; Il 1-53. 

 I ichenes rariores Veneti N. 1-175. Cladonice Cisalpina;, forma 1 85. 



