( 28 ) 

 Door Jaeger en Diesselhorst ') zijn naar eene van Kohlraüsch 



afkomstige methode, de waarden voor — bij verschillende metalen 



o 



experimenteel bepaald. De overeenstemming tusschen theorie en waar- 

 neming is in de meeste gevallen alleszins bevredigend; slechts hier 

 en daar, zooals o.a. 2 ) bij het bismuth is de afwijking aanzienlijker. 

 Uit hunne metingen aan 't zilver bij 18° C. laat zich voor de uit- 



rp 



drukking: - - de waarde: 47 X 10 5 m C.G.S.-eenheden afleiden. (Zie 



e 



LoreiNTz, loco cit. p. 505); volgens Drüde's formule: 38 X 10 5 - 



§ 2. In den eerstkomenden tijd wensch ik eene experimenteele 

 bijdrage tot deze theorieën te leveren door eene reeks van bepalingen 

 van analogen aard, maar meer in het bijzonder aan gekristalliseerde 

 geleiders, en wel in verschillende richtingen van die kristalfasen. 



Nemen wij het meest algemeene geval, waarin dus drie onderling 

 loodrechte thermische en elektrische hoofdrichtingen in zulke kristallen 

 zijn aan te wijzen, dan maken de genoemde theorieën het voor alle 

 zulke geleidende kristallen tamelijk waarschijnlijk, dat: 



- = — = — , en dus ook: ). x : ;.„ : ;.~ = a x : o„ : <r,. 

 o x o y a z J 



Niet slechts, dat dus in geleidende kristallen de richtingen van 

 grootere elektrische geleidbaarheid ook tevens die van grootere ther- 

 mische geleidbaarheid zouden moeten zijn, theoretisch zou de 

 verhouding der elektrische hoofd-geleidbaarheden numeriek gelijk 

 moeten zijn aan die der thermische hoofd-geleidbaarheden. 



Tot dusverre is van dergelijke gegevens nog zeer weinig bekend. 



!) W. Jaeger und Diesselhorst, Berl. Sitz. Ber. (1899). 719 e. v. Verg. Reinganum, 

 Ann. Phys. (1900) 2, 398. 



-) Bij Al, Cu, Ag, Ni, Zn, varieert de waarde voor -- bij 18° G. tusschen 



636X10 s en699Xl0 8 ; b Ü cd > Pb > Sn, Pt, Pd, tusschen 706 X 10 8 en 754 X 10 8 ; 



bij Fe tusschen S02 en 832 X 10 8 , dus reeds meer. Bij het bismuth is — bij 18° C. 



962 X 10 s - Terwijl bij de overige genoemde metalen de waarden van —bij 100° G. 



en bij 18° G. zich verhouden als gemiddeld: 1,3:1, is bij 't bismuth deze ver- 

 houding slechts 1.12. Jaeger en Diesselhorst bezigden bij hunne proeven staatjes, 

 en met 't oog op de groote neiging van 't Bi om te kristalliseeren, kunnen hunne 

 uitkomsten bij dit metaal niet als geheel ondubbelzinnig worden aangemerkt, daal- 

 de waarden van elektrisch en thermisch geleidingsvermogen in de hoofdrichtingen 

 van 't gekristalliseerde bismuth zeer aanzienlijk verschillen. 



