( » ) 



was werd stoom doorgevoerd, waardoor de gevormde koolwaterstof, 

 met een weinig alkohol er bij, gemakkelijk afgescheiden kon worden. 

 Na redistillatie werd de koolwaterstof met water gewasschen, met 

 chloorcalcium gedroogd en dan over natrium gedistilleerd. 



Bij 75°. 5 begon zij te koken, dan steeg de temperatuur langzaam 

 tot 81°. 



In twee fracties werd de vloeistof opgevangen. 



fractie I. Kpt. 75.°5— 78° S.G. 10 0.7326. n dia = 1.4532 

 „ II. „ 78° —79/5 „ „ 1.4665 



Dan werden deze fracties weer vereenigd en opnieuw met natrium 

 en alcohol behandeld. Na reiniging en droging werd ook nu geen 

 constant kokende vloeistof verkregen. Zij begon nu bij 72°5 te 

 koken, terwijl de temperatuur opliep tot 80°. De hoofdfractie had 

 de volgende constanten : 



Kpt. 72.°5— 74° S.G. 13 0.7146 n dlt 1.4205 



De fractie 75°— 80° had n dn = 1 .4351. 



Eene elementair analyse der van 72°. 5 — 74° kokende fractie gat 

 de volgende uitkomst: C 87.06. H 13.32. 



Berekend voor C 6 H 10 C 87.7 H 12.3 



„ C a H 13 C 85.6 H 14.4 



De onderzochte fractie bestaat dus zeer waarschijnlijk uit een 

 mengsel van C„H 10 en C„H 12 . De hoeveelheid, die wij onderhanden 

 hadden, was onvoldoende om eene verdere scheiding te kunnen uit- 

 voeren. Wij hopen in slaat te zijn deze proeven op grootere schaal 

 te herhalen, zoodra wij weer over eene ruimere hoeveelheid van het 

 zoo kostbare uitgangsmateriaal beschikken. 



Utrecht, Org. Chem. Lab. d. Univ. 



Scheikunde. — De Heer Bakhuis Roozeboom, doet eene mededee- 

 ling over : „Driephasenlijnm bij choralalcoholaat en zoutzuur- 

 auiline". 



Het is nu 20 jaren geleden dat de studie der dissociatie-verschijn- 

 selen bij verschillende vaste verbindingen van water en gassen mij 

 langs experimenteelen weg de eigenaardige gedaante deed vinden 

 van die driephasenlijn, welke het verband tusschen temperatuur en 

 druk aangeeft voor binaire mengsels waarin eene vaste verbinding 

 naast oplossing en damp voorkomt. De algemeene beteekenis dier lijn 

 werd langs thermodynamischen weg door van der Waals afgeleid, 

 en de veelvuldigheid van haar optreden werd later door de studie 

 van velerlei andere stelsels bewezen. 



