( 4) 



optische eigenschappen kan het cholesterine slechts trikliene, het 

 phytosterine slechts nionokliene symmetrie bezitten.- 



Ofschoon voor den kristallograaf het niikroskopiseh onderzoek eene 

 ondubbelzinnige onderscheiding der beide verbindingen toelaat, zoo 

 gelijken de uit oplosmiddelen afgezette kristalletjes zoozeer op elkaar, 

 dat voor den minder geoefenden scheikundige verwarring der beide 

 lichamen niet uitgesloten is. Het leek mij daarom praktisch wel van 

 belang een duidelijker kriterium voor beider identificatie met het 

 mikroskoop, op te sporen. 



Zulks blijkt op zeer eenvoudige wijze mogelijk te zijn, als men, 

 in stede van uit oplosmiddelen, zich de kristalletjes uit de op een 

 objektglaasje gesmolten stoffen door afkoeling en stolling laat vormen. 

 Ik heb in de fig. 1 en 2 schematisch de konstant terugkeerende 

 wijze van stolling der beide lichamen weergegeven. 



Deze is in beide gevallen in zóó hooge mate verschillend, en daar- 

 bij zóó typisch, dat eene verwarring hier geheel en al is uitgesloten. 



Fig. 1. 

 diolesterine, 



gesmolten en dan gestold. 



Fig. 2. 

 Phytosterine, 

 gesmolten en bij afkoeling gestold. 



Het phytosterine nl. kristalliseert steeds in aaneengesloten sferolithen. 

 Tusschen gekruiste nicols schitteren deze in een levendig kleuren- 

 spel, en zijn elk voor zich, door een donker kruis doorsneden, zoo- 

 dat het geheel den indruk maakt van aan elkaar grenzende interferentie- 

 beelden van éénassige kristallen, loodrecht op de as bezien,- -en-zonder 

 cirkulaire polarisatie. Het optisch karakter der sclrijnbaar enkel- 

 voudige kristallen is negatief. 



Daarentegen vertoont 't cholesterine een totaal ander beeld. Bij 

 smelting op een objekt-glaasje . trekt zich de stof tot kleine drup- 



