( 66 ) 



bij volkomen samenvallen van de as van den stralenbnndel met de 

 as van de koolstaaf op twee diametraal gelegen deelen van de film 

 maxima, en juist tussehen deze, minima moeten ontstaan, terwijl uit 

 de richting van de as der kathodestralen de plaats der maxima en 

 minima is af te leiden. 



Er bleek een zeer gemakkelijk middel te zijn om te constateeren 

 of de stralenbnndel al dan niet symmetrisch de buis B doorliep. 

 Plaatst men nl. in de binnenkant van het deksel D een photografi- 

 sche plaat of film, die dus loodrecht staat op de as van de koolstaaf, 

 dan ziet men, na ontwikkelen, tussehen de donkere beelden van de 

 koolstaaf en ebonieten dop een scherp geteekenden lichten ring. Ook 

 op het fluoresceerend scherm was deze ring — natuurlijk een don- 

 kere — zeer goed waar te nemen en men kon gemakkelijk de 

 RöNTGEN-buis zóó plaatsen, dat deze ring concentrisch was met de 

 beelden van koolstaaf en ebonieten dop. 



Deze ring bleek veroorzaakt doordat de stralen, die van uit de 

 antikathode de koolstaaf niet evenwijdig met de as doorliepen en de 

 koolstaaf weer verlieten, niet in staat waren het eboniet te door- 

 dringen, maar door deze stof geheel geabsorbeerd werden ; werd de 

 ebonieten dop door een van kool vervangen dan was de ring ver- 

 dwenen ; het is dus een zeer fraai voorbeeld van de selectieve 

 absorptie der RöNTGEN-stralen. ') 



Was door dit hulpmiddel een symmetrische gang der Röntgen- 

 stralen verkregen, dan vertoonden zich de beide maxima en minima 

 nooit, noch bij korten noch bij langen duur der proef, hoewel op 

 de film dikwijls een krachtige inwerking werd verkregen ; een 

 dergelijke werking ontstond b.v. reeds bij een expositietijd van één 

 uur, wanneer een, door een turbine-onderbreker gedreven, inductor 

 van 30 cM. vonkenlengte gebruikt werd ; de stroom werd door een 

 accumulatoren batterij van 65 volt geleverd, stroomsterkte 7 ampère ; 

 de RöNTGEN-buis was „week". 



Wel kreeg ik soms één maximum of een ongelijkmatige werking 

 op de film, maar alleen bij een onsymmetrischen stand van de 

 opstelling. 



Uit deze proeven moet dus worden afgeleid 1° dat de Röntgen- 

 stralen hoogstens tot een zeer gering bedrag gepolariseerd kunnen 

 zijn en 2° dat mogelijkerwijze bij Barkla's proeven, waarbij niet 

 tegelijkertijd in diametraal gelegen richtingen werd onderzocht, een 

 asymmetrie in de opstelling de waargenomen maxima en minima 

 Leeft veroorzaakt. 



l ) Voor deze proef neme men, bij overigens gelijke inrichting eeu koolstaaf van 

 1 cM. diameter, 4 cM. lang. 



