( 67) 



Met ongeveer dezelfde inrichting herhaalde ik Barkla's proeven 

 over de polarisatie der secundaire stralen, door hem, ook door middel 

 der electroskopen, aangetoond en beschreven in Proc. Roy. Soc. 

 Series A, vol 77, pg. 247, 1906. 



S t 



£ 



A, 



R. 



&. 



F 



E £ .2 



R 



& 



D 



De RöNTGEN-stralen vielen in de richting der pijl (flg. 2) op de 

 12 inM. dikke koolplaat K, groot 8x8 cM. ; de door deze uitgezonden 

 secundaire stralen konden gaan door de op S, bevestigde 6 cM. lange 

 buis G, die aan de voorzijde v r oorzien was van een koperen plaatje 

 met eene opening van 5 mM. Deze koperen buis was in de looden 

 kast geplaatst op 8 cM. van het midden der koolplaat ; looden 

 schermen beschutten de buis tegen direkte werking der primaire 

 stralen. Bij deze proef werd de bovengenoemde inductor door een 

 WEHNELT-or.derbreker gedreven, de accumulatoren batterij had een 

 spanning van 65 Volt, stroom 7 amp. Een zeer goede opname werd 

 in dertig uur verkregen en vertoont zeer duidelijk twee maxima 

 en twee minima, de afstand der middens der maxima bedraagt juist 

 de helft van den binnenomtrek der buis en uit hun plaats is af te 

 leiden dat ze veroorzaakt zijn door de tertiaire stralen door het 

 kegeloppervlak der koolstaaf uitgezonden. 



Bij deze proef waren het midden der antikathode, de as van de 

 koolstaaf en het midden der koolplaat in één horizontaal vlak en 

 was de as der kathodestralen in één vertikaal vlak met het midden 

 der koolplaat, de assen der primaire en secundaire stralen stonden 

 loodrecht op elkander. Bij deze plaatsing moet, volgens de opvatting 



