( 68) 



van Barkla', het maximum der werking der tertiaire stralen in het 

 zooeven genoemde horizontale vlak gelegen zijn ; ook dit werd bij 

 mijn proef geheel bevestigd gevonden. Ten einde namelijk te weten 

 welk deel van de photografische film in dit vlak lag, was aan de 

 buitenzijde van de cilinder A een zijbuisje F aangebracht, dat bij de 

 proef horizontaal geplaatst werd ; in dit buisje paste een metalen 

 staafje met nauwe doorboring, zoodat men in de donkere kamer, 

 na wegnemen van het caoutchouc stopje dat F afsloot, met een 

 lange naald, door dit staafje en kleine openingen in de wand van 

 A en B heen, een klein gaatje in de film kon prikken. Dit gaatje 

 bevond zich juist midden in een der maxima. 



Door deze proef is dus photografisch volkomen bevestigd wat 

 Bakkla door zijn electroskopen gevonden had en de gepolariseerde 

 toestand der door kool uitgezonden secundaire stralen bewezen. 



Bij zijne verschillende onderzoekingen wees Barkla op de groote 

 overeenkomst in het karakter der secundaire en primaire Röntgen- 

 stralen ; ook bij de hier besproken proeven bleek dit uit het radio- 

 gram opgenomen op de film in het deksel D ; niet alleen dat de 

 secundaire stralen door de 6 cM. lange koolstaaf de film nog aan- 

 tastten, maar de lichte ring was weder duidelijk te zien, zoodat 

 eboniet ook alle secundaire stralen absorbeert, die door de koolstaaf 

 gegaan zijn. *) Dat de ring niet zoo scherp begrensd was als bij de proeven 

 met de primaire stralen laat zich ongedwongen verklaren uit de ver- 

 schillende uitgebreidheid der stralenbronnen : bij de primaire stralen 

 een zeer klein gedeelte der antikathode, bij de secundaire het deel 

 der koolplaat dat door de openingen in G en S s stralen zond. 



Wordt het door deze overeenkomst reeds zeer waarschijnlijk dat 

 ook RüNTGEN-stralen uit transversale trillingen bestaan, zoo leveren 

 deze proeven nog een verder bewijs voor deze zelfde stelling. Neemt 

 men nl. de voorstelling van Barkla aan voor het ontstaan der secun- 

 daire stralen in lichamen met klein atoomgewicht, dan kan zeer 

 gemakkelijk worden aangetoond, dat, wanneer de primaire Röntgen* 

 stralen uit longitudinale trillingen bestonden, bij de hier besproken 

 proef de maximale werking der tertiaire stralen in een vertikaal 

 vlak zou hebben plaats gehad en niet, zooals het geval is geweest, 

 in een horizontaal vlak. 



Qroningen, Natuurkundig Laboratorium der Universiteit. 



J ) De ring was geheel concentrisch : de opstelling dus geheel symmetrisch. 



