( eè ) 



Plantenkunde. — De Heer Moll biedt eene raededeeling aan van 

 Mevrouw Dr. M. Nieuwenhüis — von Uexküll-Güldenband : „De 



schadelijke gevolgen der sidkerafscheiding bij eenige myrmeco- 

 phiele planten" . 



(Mede aangeboden door den Heer F. A. F.- C. Went.) 



Gedurende mijn verblijf van een achttal maanden te Buitenzorg 

 (in 1901) heb ik mij hoofdzakelijk bezig gehouden met het onderzoek 

 van den bouw en de eigenaardigheden der suikerafscheidende myr- 

 mecophiele planten. De uitkomsten dezer waarnemingen, die zich 

 over een 70-tal planten uitstrekken, zijn niet vereenigbaar met de 

 door Delpino, Kerner, Trelease, Burck, en vele anderen verkondigde 

 meening, dat de extraflorale suikerafscheiding der planten dienen 

 zoude, om mieren aan te lokken, die dan als wederdienst deze 

 planten tegen velerlei schadelijke dieren zouden beschermen. 



In geen enkel geval toch kon ik waarnemen, dat de suikerafschei- 

 ding aan de plant nut opleverde ; wel bleek mij, dat de mieren zich 

 met de suiker voedden, doch in plaats van tevens van nut te zijn, 

 benadeelden zij de plant op indirecte wijze door het aanbrengen en 

 opkweeken van luizen; verder lokken de extraflorale nectariën niet 

 alleen mieren, maar eveneens een menigte kevers, wantsen, larven, 

 enz. aan en deze vergenoegen zich niet met de suiker alléén, maar 

 eten te gelijker tijd de nectariën zelf op en vreten vaak de bladeren 

 en de bloemen in niet geringe mate aan. 



Bij omstreeks een derde der planten, welke ik hierop onderzocht, 

 berokkent de afscheiding der suiker zóó voorzeker zeer groote 

 schade ; bij een ander derde ondervindt de plant slechts gering 

 nadeel door dit aanlokken van ongewenschte bezoekers, terwijl bij 

 het laatste derde geen enkele aanwijzing te vinden was, dat zij door 

 hare suikerafscheiding tegenover andere planten in het nadeel waren. 



Van degene, welke door hare suikerafscheiding op indirecte wijze 

 benadeeld worden, geef ik hier slechts een paar voorbeelden uit de 

 vele, die ik later uitvoeriger elders zal bespreken, 



Spathoglottis plicata BI. is een in den Indischen Archipel algemeen 

 voorkomende Oi'chidee. Men vindt haar in de omstreken van Buiten- 

 zorg o. a. op den Salak en zij wordt in den Plantentuin in de ran- 

 den om de perken in het Orchideënkwartier gebruikt. Hare bladen 

 (alle wortelbladeren) zijn volgens S.mith tot 1.20 M. lang, smal, met 

 een lange punt voorzien en overlangs gevouwen ; haar bloeiwijze 

 staat rechtop, wordt tot 2 M. hoog en draagt aan haar einde, in de 

 oksels van gekleurde schutblaadjes, een aantal bloemen, wier kleur 

 wisselt tusschen roodviolet en wit. De schutblaadjes en bloeradek- 



