( W ) 



bladeren hebben stompe punten, welke dik zijn en donkerder vari 

 kleur. Op de bloeiwijzen wemelt het steeds van twee soorten mieren, 

 één groote en één kleine soort. Zelfs als de bloemknoppen nog 

 gesloten zijn, vindt men de mieren reeds op de schutblaadjes en 

 nauwelijks zijn de bloemen geopend, of de mieren vallen ook op de 

 bloemdekbladez'en aan. Het onderzoek leerde, dat suiker hier als 

 aanlokmiddel wordt afgescheiden. 



Om dit te bewijzen werden bloemen gedurende eenigen tijd onder 

 een vochtige glazen klok geplaatst en na eenige uren kon toen met 

 FEHLiNo's-proefvocht in de vloeistof, die door de secerneerende blade- 

 ren aan de buitenzijde was afgescheiden, suiker aangetoond worden. 

 Bijzondere organen voor deze suikerafscheiding kon ik intusschen 

 niet vinden ; waarschijnlijk geschiedt deze inwendig en komt het 

 product naar buiten door de opperhuid of door de huidmondjes. 



Het was reeds aan Delpino bekend, dat sommige Orchideën suiker 

 afscheiden op de bloembladeren ; het merkwaardige der genoemde 

 Spathoglottis is echter, dat de aangelokte mieren een zoo scha- 

 delijken invloed op haar uitoefenen. Terwijl n.1. de kleine soort op 

 de bloemen blijft en zich met de daar afgescheiden suiker tevreden 

 stelt, daalt de groote soort ook naar de wortelbladeren af en tast 

 deze aan, en wel dikwijls in die mate, dat slechts een geraamte van 

 het blad overblijft ; deze zoo schadelijke groote mieren worden door 

 de veel talrijkere kleine in het geheel niet verjaagd. Het bleek verder 

 ten duidelijkste, dat de suikerafscheiding inderdaad de oorzaak was, 

 dat zóó gewichtige organen als de bladeren door deze groote soort 

 werden opgegeten. Het bewijs hiervoor leverden n.1. die planten, 

 welke uitgebloeid waren en vruchten droegen ; bij deze had geen 

 suikerafscheiding meer plaats en de bladeren, die in dit tijdperk 

 nieuw ontstonden, bleven dientengevolge ongedeerd. Hier was het 

 dus juist de suikerafscheiding in de bloeiperiode, die de mieren aan- 

 trok, terwijl de bladeren der plant op zich zelf geen voldoende aan- 

 lokking op de mieren uitoefenden. 



Een tweede voorbeeld, hoeveel nadeel de suikerafscheiding aan de 

 planten zelve kan berokkenen, ontleen ik aan verscheidene boom- en 

 struikachtige Malvacaeën. In den Plantentuin staat een ongedetermi- 

 neerde boom, een Malvacea uit Indochina. Deze heeft niet alleen 

 nectariën op de stengel- en kelkbladeren, maar biedt den mieren 

 bovendien een zeer geschikte woonplaats aan in de paarsgewijze 

 naar elkaar toegebogen steunblaadjes. De hierdoor gevormde ruimten 

 worden inderdaad door mieren bewoond, maar toch niet zooveel als 

 men zou verwachten. De reden hiervan is, dat zij, ondanks den 

 overvloed aan nectariën, geen voedsel genoeg vinden, omdat op deze 



