( '1 ) 



boomen een wantsensoort voorkomt, die niet slechts de afgescheiden 

 suiker gebruikt, maar ook de nectariën zelf opeet. Deze wantsen 

 beschadigen de bladeren bovendien in die mate, dat de boom er 

 onder lijdt, hetgeen reeds bij oppervlakkige beschouwing' opvalt. 

 Hetzelfde kan men opmerken bij een boom, gemerkt „Malvacea 

 Karató" en bij eenige andere soorten dezer familie. 



Om te bewijzen, dat het afscheiden van suiker, hetwelk schadelijke 

 insecten aanlokt, inderdaad voor deze boomen van nadeel is, zou het 

 nog noodig zijn, aan te toonen, dat zij ongeschonden blijven, als de 

 suikerafscheiding niet plaats heeft. Dit bewijs wordt reeds zonder 

 meer door eenige andere Mahaceën geleverd : 



Twee in Indië zeer verbreide struikachtige Mahaceën, namelijk: 

 Hibhcus rosa sinensis L. en Ribiscus tiliaceus L. hebben op hunne 

 bladeren nectariën. Zij worden echter nocli door mieren noch door 

 andere schadelijke insecten bezocht, omdat in die nectariën altijd, voor 

 zoover ik kon nagaan, een schimmel woekert, die uiterlijk reeds aan 

 haar zwarte kleur te herkennen is. Deze schimmel maakt, dat de 

 suikerafscheiding niet tot stand komt en hierdoor vervalt de aan- 

 trekkingskracht der nectariën voor insecten, die voor de plant 

 schadelijk zouden zijn. Deze struiken steken juist door hun gunstig 

 uiterlijk in het Mahaceënkwartiev sterk af tegenover de bovenver- 

 melde planten, welke door mieren en andere insecten bezocht worden. 



Op grond van de omstandigheid, dat de extraflorale nectariën zich 

 hoofdzakelijk op en bij de bloeiwijzen bevinden, stelde Burck de 

 hypothese op, dat zij in sommige gevallen er toe zouden dienen, om 

 mieren in de nabijheid der bloemen te lokken, teneinde deze te 

 beschermen tegen het aanboren en tegen den roof van honig door 

 bijen en wespen. Ik kon echter zelfs aan de door hem onderzochte 

 planten geen bevestiging voor zijne hypothese vinden. Vooreerst toch 

 komen de nectariën slechts zelden uitsluitend op de bloeiwijzen voor ; 

 ook de door hem als bewijs aangevoerde planten, als : Thunbergia 

 grandijlora, Roxb., Gmelina asiatica L, en Gmelina bracteata, 

 Xycticalos macrosyphon en Nycticalos Tlwmsonii kunnen niet als 

 voorbeelden dienen, omdat deze planten evenzoo aan hare vegeta- 

 tieve organen, als bladeren en stengels, nectariën bezitten, welke 

 volgens hem aldaar niet aanwezig zijn of door hem niet genoemd 

 worden. Wat de zoogenaamde „mierenbroodjes" (BuRCK'sche Körper- 

 chen) op de kelk van Thunbergia grandijlora betreft, is het mij 

 gebleken, dat deze in 't geheel geen ,,food-bodies" zijn, maar gewone 

 suikerafscheidende vervormde haren, welke ik ook op de bracteen, 

 bladeren en bladstelen van deze plant heb aangetroffen. 



Verder bleek mij, dat het aantal der aangeboorde bloemen in geen 



