(99) 



Spectrum 

 Mauey 1 Dr. Cat. 



Typische 

 ster 



n 



Gem. 

 m 



Gem. 



T 



1 



r 4.o 



' ■ ■■ - 



?4.0 













II 



ii 



Ff 



11 



I— III 



B 



e Orionis 



33 



3.57 



0.007 



0.018 



0.007 



0.013 5 



IV-V 



B— A 



V Ori.'iiis 



48 



4.31 



011 



035 



0.014 



0.036 



VI— VIII 



A 



Sirius 



93 



3.92 



0.040 



0.054 



0.038 



0.061 



IX— XII 



F 



Proeyon 



94 



4-14 



0.089 



0.153 



0.095 



0.136 



XIII— XIV 



G 



Capella 



09 



4.08 



0.-141 



0.157 



0.160 



0.199 



XV 



K 



ArclU'US 



101 



3.90 



0.123 



0.-119 



0.-120 



0.096 



XVI- XX 



M 



Bete'geuze 



01 



3.85 



0.049 



0.008 



0.050 



0.061 



worden I ). De berekening is dus herhaald na uitsluiting der c en 

 ac-sterren. 



De uitkomsten zijn in de volgende tabel (p. 100) neergeschreven 

 voor alle klassen van Maury afzonderlijk ; daarbij is klasse XV in 

 drieën gesplitst: XV A zijn die, welke met a Boötis, XV C die welke 

 met de roodere « Cassiopeiae overeenstemmen, terwijl in XV B al de 

 overige verzameld zijn, die niet met zekerheid tot een der beide 

 groepen te brengen zijn. 



De waarden voor t^.o en ^4.0 verschillen zeer weinig van die der 

 vorige tabel. Uitgaande van de waarde voor de snelheid van het 

 zonnestelsel = 4.2 zonsafstanden, leveren de q's, bij deeling door 4.2 

 de gemiddelde parallaxe van sterren van verschillende spectraaiklasse 

 voor de grootte 4.0 (-t 4 .o). Omgekeerd vindt men uit de q's ook de 

 relatieve lichtkracht van deze stertypen, waarvoor hier het getal 

 genomen is, dat uitdrukt hoeveel keer de helderheid die van de 

 grootte 4.0 overtreft, als ze op een afstand gesteld wordt, waar- 

 voor q = 0".10 is, dus de parallaxe 0".024. Ten slotte bevat de 

 laatste kolom 2r/q de verhouding tusschen de gemiddelde lineaire 

 snelheden van de stergroep en ons zonnestelsel. 



*) Bij zijn samenstelling van parallaxen vraagt Hertzsprung of misschien de 

 heldere Zuidelijke ster u. Carinae (Canopus) ook tot de c-stevren behoort; buiten 

 de onmeetbaar kleine parallaxe en de kleine E. B. heeft hij er echter geen aan- 

 wijzing voor. In de bewerking van de zuidelijke spectra heeft Miss Cannon op liet 

 onderscheid tusschen a en c-sterren niet gelet. Toch kan deze vraag bevestigend 

 beantwoord worden ; op de beide spectrogrammen van deze ster, die aan haar 

 werk toegevoegd zijn, vindt men zeer duidelijk de lijn 4053.8 die bij Capella en 

 Sirius ontbreekt, en een typische lijn voor de c-sterren is. Hieruit blijkt, dat : Carinae 

 inderdaad een c-ster is. 



