( 122 ) 



ök 



in 



en PI. III een doorzichtig va- 

 cuumeylindertje fig. 3a door 

 een caoutchoucfing gesloten niet 

 een nieuwzilveren kapje met 

 inlaatbuisje. Na het openen van 

 het kraantje beslaat de caout- 

 choucafvoerbuis d 3 met ijzel 

 en wordt zij glashard ; spoedig 

 daarna ziet men de eerste sphe- 

 roidale druppels op den bodem 

 van het glaasje rondspatten, 

 waarna de licht bewegelijke 

 vloeistof het glaasje vult. Plaatst 

 men een glazen kapje als in 

 fig. 36 er boven, zoo kan men 

 het glaasje aan de open lucht 

 neerslaat en het verdampen 



Fig. 3 

 laten staan zonder dat deze er 

 bespoedigt. Op de beschreven wijze heb ik ook wel niet-verzilverde 

 vacuüm flesschen van 1 Liter inhoud gevuld, waarin de vloeibare 

 waterstof evenals in het zooevengenoemde glaasje levendig kookt, 

 De verdamping is natuurlijk veel geringer en het opstijgen der 

 belletjes houdt op wanneer men het vacuumglas of de vacuumflesch 

 in vloeibare lucht plaatst. 



Om het afschenken van waterstof uit 

 het eene open vat in het andere te ver- 

 toonen, gebruik ik een glazen kap met een 

 rand van dun caoutchoucblad er omge- 

 bonden (zie bijgaande fig. 4). Men brengt 

 de flesch waaruit, en het glas waarin men 

 wil schenken, het laatste na het met vloei- 

 bare lucht volgeschonken en snel omge- 

 keerd te hebben (doet men dit niet snel 

 dan komt er binnen in een blauwe aanslag 

 ^'B' ^ van H 2 uit de lucht) onder de kap, die 



zich met waterstof vult en dus verder helder blijft, en neemt met het 

 caoutchouc om de hals van de flesch en om het glas elk in een hand. 

 Men kan dan door de kap het óverschenken zien. De ontwijkende 

 waterstof stijgt onder nevelvorming in de lucht naar boven. 



Om nu het half volgeschonken glaasje helder te houden dekt men 

 het onder de afschenkkap met een glazen kapje, waarna men het 

 van onder de afschenkkap kan wegnemen. 

 c. Het is zeer leerrijk te zien, wat er gebeurt, wanneer men dit kapje 



