( 125 ) 



in het sclieifleschje (/, waaruit het gas door b lt de als vloeistof 

 afgescheiden verontreinigingen van de waterstof langs e en Km 

 (verg. PI. II) ontwijken. De vloeibare lucht, met welke men de koel- 

 slang en het scheifleschje afkoelt, wordt langs l en het kraantje 

 m aangevoerd (en uit het vacuumglas 315 PI. II overgezogen) ; een 

 drijver dr wijst den stand van de vloeibare lucht aan. De verdam- 

 pende lucht wordt door de vacuumpomp % (PI. II) weggezogen langs 

 Kt. De refrigeratorbak /; is tegen warmtetoevoer beschermd door een 

 dubbelen wand q van nieuwzilver met kapok-vulling v, waarvan het 

 onderste deel gedompeld is in een vacuumglas r x , terwijl het geheel 

 omhuld is met een laag kapok binnen een dichtgeplakte en geverniste 

 omhulling t van bordpapier op dezelfde wijze als bij den waterfstof- 

 liquefactor, terwijl de onder kwik uitmondende glazen buis Y tevens 

 dient om den druk af te lezen, waaronder de verdamping plaats heeft. 



Het kraantje Km stelt men zoo, dat men eenige flesschen van 

 bekenden inhoud meer van het afgeblazen gas opvangt, als volgens 

 de analyse door de in het gas aanwezige verontreiniging zou worden 

 gevormd. Op deze wijze brengt men de waterstof tot op een zuiver- 

 heid van Yao %• Zij wordt langs KI naar de gashouders gevoerd 

 door @ en Jj? samengeperst in Wiel. 



b. Een tweede zuivering verkrijgt men op de volgende wijze. 

 Heeft men met den liquefactor met zuivere waterstof gewerkt, zoo 

 laat men telkens na afloop der proeven een deel van dit nog niet 

 geheel zuivere gas daarin toe. Na eenigen tijd, gewoonlijk nadat 

 vier Liter vloeibare waterstof gevormd is, verstopt de kraan. Zoodra 

 bet noodig wordt deze herhaaldelijk heen en weer te bewegen — 

 door Tkavers en Olszewski vermeld als voortdurend noodig, door 

 mij echter steeds als een bewijs beschouwd, dat de toestel op het 

 punt is meer en meer in het ongereede te geraken — wordt het 

 werk gestaakt en de kraan M (PI. I) gesloten, waarna £> a en ©j 

 (PI. II) langs K a en K g naar de gashouders afgeblazen worden en 

 men ook K c sluit. De vloeibare waterstof laat men na overhevelen 

 verdampen en in den gashouder voor zuivere waterstof overgaan. 

 De verontreiniging vindt men terug, wanneer men bij gesloten M en 

 K c terugkeert tot de gewone temperatuur en het gas analyseert, hetgeen 

 in 2), tot hoogen druk is gekomen. Zoo noodig wordt de gezuiverde 

 waterstof nog een tweede maal aan dit procédé onderworpen. 



Door na het werken met den liquefactor met zuivere waterstof 

 telkens nog een tijdlang voorloopig gezuiverde waterstof van 1 / i0 % 

 toe te laten en op het verwijderen van de verontreiniging te letten, 

 verkrijgt en onderhoudt men langzamerhand zonder moeite een 

 voldoende hoeveelheid zuivere waterstof. 



