( 147 ) 



volkomen dezelfde beteekenis hebben als in de vorige tabel, alleen 

 zijn hier de temperaturen uit weerstandsmetingen berekend. 



§11. Voorstelling der waarnemingen door eene formule. 



a. A\ dadelijk viel in 't oog dat de formule van Avenariüs: 



t ( t 



100 r V 100 



slechts voor een zeer beperkt gebied eene voldoende aansluiting kan 

 geven. Legt men b.v. de parabool door 0°, — 140° en — 253°, dan 

 vindt men : 



a = + 4.7448 

 b = + 0.76117. 



In dit geval bedraagt de afwijking bij — 204° niet minder dan 7° 

 Beperkt men zich tot een kleiner gebied en legt men de parabool 

 door 0°, —88° en —183°, dan vindt men: 



a— + 4.4501 



b — -f 0.57008, 



terwijl bij — 140°, de afwijking nog 1°.3 bedraagt. 

 Eene dergelijke voorstelling is dus geheel onbruikbaar. 



b. Met eene kubische formule van den vorm 



E = a \- b . 



ïoo ^ \iw) T ^100 



kan natuurlijk een betere aansluiting verkregen worden. Wordt deze 

 kubische parabool b.v. gelegd door 0°, —81°, — J59° en —253°, 

 dan vindt men : 



a= + 4.2069 



b= + 0.158 



c= — 0.1544 

 en is de afwijking bij —204° (F.94. Een kubische formule beperkt 

 tot het gebied van 0' tot —183°, gaf bij — 148°, een afwijking van 

 0°.34 1 ). Eene kubische formule voor t, uitgedrukt in E (zie § 2) geeft 

 veel grootere afwijkingen. 



c. Een formule, door Stansfield 2 ) voor temperaturen boven 0° 

 voorgesteld, van den vorm 



T ) Bij het ter perse gaan, komen ons de waarnemingen van Hünter (Journ. of 

 phys. chem. Bd. 10, pg. 319, 1906) onder oogen, die -meent met behulp vaneene, 

 met de punten —79° en —183° bepaalde kwadratische formule, temperaturen bij 

 —122°, tot op 0°.1 te kunnen bepalen. Hoe dit resultaat met het onze te rijmen 

 is, blijft nog onopgehelderd. 



"■) Phil. Mag. Ser. 5, Bd. 46, pg. 73, 1898. 



