1905 



( 158 ) 



§ 3. Uitkomsten. 



Jenaglas 16 III a 835 b 117 



k> 2505 k 2 353 



Platina a 905,3 b 49,4 



k x 2716 k 3 148,4 



Wat Platina betreft vinden : 



Benoit van 0° tot 80° a 890,1 b 12,1 



Scheel van 20° tot 100° a 880,6 b 19,5 ' 1905 



Holborn en Day van 0° tot 1000° a 886,8 b 13,24 ) 



Wat de verschillen van de thans verkregen waarden met die van 

 Med. N°. 85 (zie § 1) betreft, zoo is op te merken, dat deze bijna 

 geheel liggen aan de verschillen in de temperatuursbepalingen. De 

 onzekerheid van deze laat echter de gevolgtrekking omtrent b en 

 de noodzakelijkheid eener kubische formule onaangetast. 



Er bestaat alle aanleiding om te beproeven onze bepalingen voor 

 Jenaglas boven en beneden 0° samen te vatten in zulk eene kubische 

 formule. Met de vroegere bepaling 242. 10~ 6 als gemiddelden kubischen 

 coef. van 0° tot 100° (Med. N°. 60 Juni 1900 § 20) vinden we in 

 de zooeven opgegeven formule voor de lineaire uitzetting beneden 

 0° en in de overeenkomstige voor de kubische uitzetting 



h = h 



1 -f L' — + b' ( — | + c' [ — 1 

 T ïoo ^ Viooi ^ lioo ' 



Jenaglas 16 III a' 789,4 k', 2368,1 



b' 39,5 k', 120,2 



c' — 28,8 k' 3 86,2 



§ 4. Controle proef. 



De uiteinden van de Jenaglas staaf werden daarna afgesneden en 

 met een kort tusschenstaafje aan elkaar gesmolten. Deze korte staaf 

 werd geplaatst in een glas van dezelfde wijdte als de vacuumbuis 

 met dezelfde stop en zoo kort dat de punten er op dezelfde wijze 

 boven uitstaken als die van de staven in 't vacuumglas. Nu werd 

 slechts een dubbel glas genomen met wol opgevuld, omgeven met 

 een bordpapieren trechter en buis voor de afvoer der koude dampen. 



De metingen zijn opgegeven in tabel III. 



De A's bij de proef gevonden zijn van dezelfde grootte als die bij 

 de lange staven. De berekening met de in § 2 gevonden coëfficiënten 

 a en b geeft: 



/= 227,547 terwijl gevonden werd 1= 227,544 

 1= 227.487 „ „ „ /= 227,488. 



