( 182 ) 



Het is jammer dat dit tijdstip zeer ongunstig valt, want dien dag 

 gaat Jupiter te Greenwich te 2 u 10 m M. T. door den meridiaan, bij 

 eene noorderdeclinatie van 16°48',5, terwijl de zon 22°30' noorder- 

 declinatie heeft. Voor Utrecht vind ik bijv., voor 8 Juli, de straal- 

 breking in aanmerking nemende : 



Ondergang van den bovenrand der zon te 8 u 20 m Midd. tijd, 

 „ Jupiter „ 9 44 ,5 



De kans, om eene der berekende bedekkingen waar te nemen, 

 is voor Utrecht dus gering. Voor zuidelijkere sterrewachten is zij 

 grooter, bijv. voor de Kaap heeft men : 



Ondergang der zon te 5 U 5 m Midd. tijd 

 ,, van Jupiter ,, 7 25 „ ,, 



Te Utrecht gaat Jupiter den 8 sten Juli 1908 dus l u 24™,5 na de 

 zon onder, aan de Kaap 2 ll 20 m . 



Wij hebben nu alle conjuncties berekend, die in het tijdvak van 

 31 Mei tot 20 Juli 1908 tusschen de wachters van Jupiter zullen 

 plaats vinden, en zullen in het kort den weg beschrijven, dien wij 

 gevolgd hebben om ze op te sporen. 



In den Nauücaï Ahnauac vindt men opgegeven de geocentrische 

 bovenste conjuncties; in dien van 1908 op blz. 504 en 505. 



Wij begonnen met voor elk tijdvak van twee geocentrische syno- 

 dische omloopstijden van I, (nagenoeg 85 uren), eene teekening op 

 maat te teekenen van de vier als cirkelvormig aangenomene loop- 

 banen der wachters, en op deze banen (met behulp van verdeelde 

 kartonnen bogen) van twee tot twee uren, de plaatsen der wachters 

 aan te geven, en het aantal sedert het beginpunt verloopene uren 

 er bij te zetten. Middelpuntsvereffening enz. werden verwaarloosd. 



De schaal dezer teekening was 4" = 1 mm. De stralen der loop- 

 banen waren dus : voor I 27,9 mm. ; voor II 44,45 mm. ; voor III 

 70,9 mm. en voor IV 124,7 mm. 



De richting van het nulpunt van I naar het middelpunt van al 

 de cirkels, gaf de richting naar de aarde aan, en het was nu ge- 

 makkelijk, voor elke der zes mogelijke combinaties, twee aan twee, 

 der wachters, de gelijke uurcijfers op te zoeken, wier verbindings- 

 lijn aan die richting evenwijdig loopt; deze verbindingslijnen zullen 

 dan nagenoeg de tijden aangeven, waarop de eene wachter voor de 

 aarde in conjunctie met den anderen is. Het gebrek aan evenwij- 

 digheid, in de natuur, der verbindingslijnen van de aarde met de 

 jupiterwachters, in verschillende punten hunner loopbanen, kan hierbij 

 gerust verwaarloosd worden. De bij deze medededeeling gevoegde 



