(216) 



Voert men weer de voorwaarde in dat de doorsnede van den 

 complexkegel met een der coördinaatvlakken uit twee rechten bestaat, 

 dan vindt men, na eenige herleiding, voor het singuliere oppervlak 

 A(D-E)y l "y^ + 2{AB-{C-B){C-E)}y 1 y,y,y 4 ^B{B-E)y^y^ = . (23) 

 Dit bestaat dus uit twee quadratische oppervlakken die de vier 

 rechten A O t , 1 O i , 0,0 3 en O i 4 gemeen hebben. 



Voor ^4 = 0, _B = is de complex blijkbaar tetraedraal. 

 Voor D = E is de vergelijking herleidbaar tot 



A P \, + Bp\ 4 + 2 (C - B)p„p Z4 = 0, 

 en wijst dan twee lineaire complexen aan. 



Voor de axiale oppervlakken der ribben O x O t en O z 4 vindt men 

 x, x 4 { 2A », m t + {D-E) m, x 4 \ = . . . . (24) 

 en 



m, w t { 2B x, x 4 + (D-E) m;m t } = . . . . (25) 



Voor een punt (0,y„0,y 4 ) der' ribbe 0^0 4 wordt de complex- 

 kegel voorgesteld door 



AySx 1 * + 2(C-E)y,y 4 x 1 x, + By 4 >xS = 0;. . (26) 



hij bestaat dus uit twee vlakken door 0^0 4 . 



Hieruit blijkt dat de ribben C^Oj, 1 4 , 2 O s , 2 4 dubbelstralen 

 van den complex zijn. l ) 



Sterrekunde. — De Heer H. G. van de Sande Bakhuizen biedt 

 eene mededeeling aan van den Heer A. Pannekoek. „De 

 samenhang van spectrum en kleur der sterren". 



(Mede aangeboden door den Heer E. F. van de Sande Bakhuijzen). 



Een nauwe samenhang tusschen de kleur en het spectrum der 

 sterren is reeds lang bekend. De sterren van het l ste 2 de en 3 de 

 spectraaltype worden doorgaans de witte, de gele, en de roode sterren 

 genoemd, al is dan ook, nauwkeurig gesproken, de kleur der z. g. 

 gele sterren een zeer witachtig, onverzadigd geel, en die van de z.g. roode 

 sterren helder geel, met zeer weinig rood gemengd. In een te Dus- 

 seldorf in 1900 gehouden voordracht 3 ) hebben wij aangewezen, dat 

 bij verschillende gloeiingstoestanden juist deze kleuropeenvolging 

 ontstaan moet. Neemt men de kleur voor een zekere hooge tempe- 

 ratuur als wit aan, dan vormen de kleuren bij dalende temperatuur 

 in het driehoekig kleurendiagram een lijn, die van wit eerst recht 



!) Zie Sturm, Liniengeometrie III, pp. 416 en 417. 



■) Die Farben der Gestirne. Mittheilungen der V. A. P. Jabrg. 10. S. 117. 



