( 238 ) 



hierin, de wanden verkleven, ten slotte vindt men nog maar klier- 

 resten onder de muscularis in het meer normale stroma. 



De processen, waardoor de eerste vorming van schotel vormige 

 lagen plaats heeft, welke echter steeds een relatief kort bestaan hebben, 

 zijn de met woekering van de subepitheliale, kernrijke zone gepaard 

 gaande, oedematenze imbibitie van 't weefsel en oplossing van cellige 

 elementen, waardoor ten slotte een holtesysteem ontstaat, begrensd 

 door dunne celbalken en gevuld met producten van oedeem en 

 oplossing van weefsel. Deze laag is van buiten omgeven door lagen, 

 die den overgang vormen tot het nog normale, alleen gewoekerde 

 weefsel, terwijl zij aan 't lumen meer en meer gescheiden wordt 

 door producten van een later proces. 



Zeer merkwaardig is het in dezen tijd optreden van ,,reuzencellen", 

 plasmaklompen van verschillende grootte, die zich donker kleuren 

 en vele reuzenkernen met een grooten nucleolus bevatten. Individueel 

 verschillend vindt men samenhangende lagen of meer afzonderlijke 

 groepen, naar 't schijnt. Zij liggen meestal oppervlakkig, vaak in 

 verband met den trophoblast, niet met de vaten. Oppervlakkig 

 zou men ze gaarne houden voor foetale „zuigwortels" van den 

 trophoblast, door Rejsek bij Spermophilus beschreven. Daar men 

 alle overgangen vindt tusschen het mucosaweefsel en deze elementen, 

 soms zelfs den overgang kon vervolgen ; daar zij verder aan 't ei 

 worden gevonden, bezig zich op te lossen in de dit omgevende 

 massa; echter nooit een ontstaan uit den trophoblast kon worden 

 waarschijnlijk gemaakt, zijn de reuzencellen om deze en andere 

 redenen m. i. te beschouwen als een degeneratieve materne vorming, 

 als een svmplasma. Met de „monstre cells" van Minot, Schoenfeld, 

 e. a. bij 't konijn beschreven, zijn zij niet te identificeeren, daar deze 

 elementen ook bij Sciurus te vinden zijn, echter veel later. Ten slotte 

 spreken vergelijkend anatomische beschouwingen vóór mijn opvatting 

 (zie beneden). 



Het uteres-epitheel verdwijnt gaandeweg overal waar de kiemblaas 

 er mede in aanraking is. Van woekering er van is nu nooit sprake. 



Reeds betrekkelijk snel (zelfs met een zeer uitgebreid materiaal 

 zijn de overgangen moeilijk te volgen !) ontstaat een tweede stadium, 

 waarin van de oppervlakte af door woekering van de stromacellen 

 een schotel ontstaat van cubische cellen met gegranuleerd plasma 

 (decidua), die zich meer en meer uitbreidt, terwijl, waarschijnlijk 

 door resorptie onder invloed van den druk, de boven beschreven 

 holten verdwijnen. Intusschen veranderen de deciduacellen aan de 

 oppervlakte weer verder en worden (wel door de navelblaas, daar 

 hierin en in de cellen van den wand een dergelijke stof is te vinden) 



