( 246 ) 



den trophoblast deze op den voet volgt, en (daar het doel : amener 

 une hémorrhagie maternelle a être circonscrite par des tissus foetaux 

 (Ddval), spoediger bereikt is), niet ver gaat en zeer snel afgeloopen 

 is. Bij de andere dieren alle tusschenstadia! 



De latere processen in de ontwikkeling der placenta zijn bij 

 alle verschillend, ofschoon in principe gelijk : onderverdeeling van 

 moederlijk en foetaal bloed voerende holten, r esp. vaten. De allan- 

 tois blijft hierbij passief, de foetale massa omgroeit verder en verder 

 bij zijn steeds meer doordringen in de vruchtkamerholte, de allan- 

 tois-takjes. 



De vorming van foetale reuzencellen gaat bij alle Rodentia voort 

 over den geheelen trophoblast van de vegetatieve naar de placen- 

 taire pool ; ook de deciduacellen worden grooter, zoodat ook de 

 reuzencellen, die bij alle supraplacentair zijn gevonden (zooals Jen- 

 kinson reeds voor de Muis aangaf) deels van maternen, deels van 

 foetalen oorsprong zijn ; bij Sciurus blijven beide steeds goed te 

 onderscheiden. 



De min of meer geïsoleerde plaats, die in sommige opzichten, vol- 

 gens de opgaven der auteurs, Lepus zou bezitten, zal misschien ver- 

 dwijnen, indien de tot nu toe meer verwaasloosde studie van het 

 praeplacentaire tijdvak (ook wat betreft de morphologie van de vrueht- 

 kamer) uitvoeriger zal zijn onderzocht. 



Ten slotte heb ik mij evenwel niet kunnen overtuigen, dat ook 

 voor de morphologie van de vruchtkamerholten de eenheid in het, 

 bouwplan voor alle Rodentia zoover gaat als Fi.eischmann dat wil ; de 

 verschillen, die ik vond aangegeven zullen echter wellicht verdwijnen 

 indien aan een omvangrijker materiaal dit alles is onderzocht, ofschoon 

 Fleischmann's opvattingen, om gelijke redenen, in hun tegenwoor- 

 digen vorm zeker onjuist zijn. 



Physiologie. De Heer Winkler biedt eene mededeeling aan 



van den Heer J. K. A. Wertheim Salomonson: „Eenige opmer- 

 kingen naar aanleiding van de methode der ivare en valsche 

 gevallen". 



(Mede aangeboden door den Heer Place.) 



De methode der ware en valsche gevallen is door Fechner aan- 

 gegeven als hulpmiddel bij zijn psyehophysische onderzoekingen. Hij 

 gebruikte deze methode op verschillende wijzen : eerst ter bepaling 

 van de nauwkeurigheidsmaat (Pracisionsmasz) bij het waarnemen 

 van onderscheidsdrempels, later ter bepaling van die onderscheids- 

 drempels. 



