( 253 ) 



Het begin van een G-storing is niet gemakkelijk aan te geven. 

 Ik heb daarvoor het uur van het eerste toenemen in bewegelijkheid 

 gekozen en niet het uur, waarin de bewegelijkheid een onmisken- 

 baar storingstype begint te krijgen. 



Naderhand werd het mij duidelijk, dat ik een groote voorkeur 

 aan de even uren had toegekend, wat te verklaren valt uit het feit, 

 dat op de Bataviasche rnagnetogrammen alleen de even uren van een 

 tijdsein en bijgeschreven uurgetal zijn voorzien. 



Ter elimineering van deze ongelijkmatigheid, heb ik de aantallen 

 voor de oneven uren voor de eene helft bij het voorgaande, tooi* 

 de andere bij het volgende uur gebracht. 



Bij het geleidelijk uitsterven, aan de magnetische storingen eigen, 

 is het meestal onmogelijk eenigszins nauwkeurig den eindtijd aan te 

 geven. Ik heb altijd den duur zeer ruim genomen en dientengevolge 

 zijn vele dagen op een groote storing volgende, als gestoord aange- 

 nomen, die anders als ongestoord zouden voorbijgegaan zijn. 



Voor den tijd van het maximum heb ik het uur van grootste be- 

 wegelijkheid genomen. Dat valt niet altijd samen met dat van grootste 

 nastoring. Dit laatste is misschien een passender tijdmaat, maar om 

 het te bepalen zou een groote reken- en meetarbeid noodig zijn, 

 daar de verandering in niveau meestal door de gewone dagelijksche 

 variatie verborgen wordt. 



De intensiteit is opgegeven volgens een schaal van vier graden : 

 1 = zwak, 2 = matig, 3 = sterk, 4 = hevig. 



Het is onmogelijk een nadere definitie van deze sterktegraden in 

 woorden te geven; een reproductie van typische gevallen is daarvoor 

 noodig. 



Verdeeling van de aanvangsuren over den dag. 



Het is een bekend feit, dat de beginstoot gelijktijdig over de ge- 

 heele aarde optreedt. De twee lijsten voor Batavia en Greenwich 

 geven 53 gevallen van overeenkomstige beginstooten, en als de ge- 

 lijktijdigheid absoluut is, moet hier uit het lengteverschil Grw. — Bat. 

 afgeleid kunnen worden. 



Ik vond nu voor dat tijdsverschil : 



in 6 gevallen 7 u 12 m 

 „ 19 „70 



" 28 " 7 6 

 gemiddeld 7" 7 m 15s 



Het ware lengteverschil bedraagt 7 u 7 m 19 s . 



Om uit 53 gevallen, waarbij de tijd ruwweg tot op slechts een 

 tiende uur is gemeten, zulk een groot lengteverschil tot op 4 secunden 

 nauwkeurig te verkrijgen, is zeker hoogst merkwaardig. 



17 



Verslagen der Afdeelicg Natuurt DL XV. A°. 1906/7. 



