( 281 ) 



zoover men wel altijd tot glucose besluiten mag uit den neer- 

 slag van cuproöxyd na behandeling met Fehling's proefvocht — in 

 andere bloemdeelen dan de eigenlijke nectarien en vooral in de 

 bloemkroon, een zeer algemeen verschijnsel is (waarop ik nader hoop 

 terug te komen) en zich niet bepaalt tot die bloemen, waar meel- 

 draden en bloemkroon met elkander vergroeid zijn. Er is hier veel 

 eer sprake van een quantitatief verschil dan van eene bizondere 

 eigenschap, die bij deze bloemen valt op te merken. 



2. Bij Stellaria media zijn de epipetale meeldraden meestal ge- 

 aborteerd, terwijl van de episepale in den regel slechts 3 zijn over- 

 gebleven. Deze 3 meeldraden dragen aan den voet, aan de buiten- 

 zijde, een klier, die nectar afscheidt. 



Brengt men eene' bloem in de vochtige kamer en kwetst men één 

 der helmdraden met de pincet, dan springen later de helmknoppen 

 der niet gekwetste meeldraden open doch de andere blijft gesloten. 

 En wanneer men losse helmknoppen uit de bloem in de vochtige 

 kamer brengt naast een intact gebleven bloem, dan blijven de losse 

 helmknoppen gesloten, terwijl de helmknoppen uit de bloem open- 

 springen. Zoowel de bloembladen als de meeldraden doen uit Fehling's 

 proefvocht cuproöxyd neerslaan; ook het weefsel aan den voet der 

 kelkbladen reageert daarop. Maar het openspringen der helmknoppen 

 staat niet hiermee in verband; verwijdert men de kroonbladeren, 

 dan heeft dit geen invloed op de uitkomst van de zooeven ver- 

 melde proef. 



De proef wijst er op, dat het water aan de helmknoppen wordt 

 onttrokken door de osmotische werking, die uitgaat van het nectarium. 



In verband hiermee verdient het opmerking, dat de nectarien van 

 den epipetalen krans en ook die van de ontbrekende meeldraden 

 uit den episepalen krans, tegelijk met de meeldraden geaborteerd zijn. 

 Hetzelfde neemt men waar bij Cerastium semidecandrum L., C. erec- 

 tum L. en Holosteurn umbellatum L. ; ook hier zijn de honigklieren 

 der ontbrekende meeldraden doorgaans verdwenen. 



Bij de Papilio?iaceae waarvan ik Lupinus luteus L., Lupinus 

 grandifolius L., Lathyrus odoratus L., Lathyrus latifolius L. en 

 Vicia Faba L. onderzocht, springen zooals bekend is de helm- 

 knoppen reeds open in de gesloten bloem. De bloembladen doen uit 

 Fehling's proefvocht cuproöxyd neerslaan, doch oefenen geen invloed 

 uit op het openspringen der helmknoppen. Bloemknoppen van Lathyrus 

 latifolius en Lathyrus odoratus werden van bloembladen ontdaan, 

 in de vochtige kamer gebracht tegelijk met losse helmknoppen. De 

 losse helmknoppen bleven gesloten, doch de andere sprongen open. 



Op dezelfde wijze als de bloemen van Stellaria media en der 



