( 283 ) 



als in bloemknoppen, die in 't bezit gebleven zijn der helmknoppen. 

 Bij FritUlaria imperialis is mij hetzelfde gebleken; doch was hiel- 

 de nectarafseheiding niet zoo overvloedig als in knoppen, wier helm- 

 knoppen niet verwijderd waren geworden. Ik meen dat deze waar- 

 nemingen er op wijzen, dat de in de nectariën of andere suikerhou- 

 dende weefsels in de bloem opgehoopte glucose, wanneer zij begint 

 hare osmotische werking uit te oefenen, niet alleen water tot zich 

 trekt uit de helmknoppen, maar ook van elders uit de omgeving. 



3. Bij de ondervolgende planten blijven de helmknoppen in eene 

 met waterdamp verzadigde ruimte gesloten. Voor zoover zij in het 

 bezit zijn van nectariën, bleken deze geen invloed op het openspringen 

 der helmknoppen uit te oefenen. 



Ranunculus acris L., R. bulbosus L., Aquilegia vulgaris L., 

 Clematis Vitalba L., Chelidonium majus L., Brassica oleracea L., 

 Geranium molle L., G. Robertianum L., G. macrorhizum L., Geum 

 urbanum L., Rahus caesius L., Philadelphus coronarius L., Heracleum 

 Sphondylium L., H. lanatum Michx, Aegopodium Podagraria Spr., 

 Carum Carvi L., Pimpinella magna L., Valeriana officinalis L., 

 Ligustrum vulgare L. Majanthemum bifolium De, en Iris Pseuda- 

 corus L. 



Het meest opvallende is, dat Brassica oleracea L. eene uitzonde- 

 ring maakt op hetgeen overigens bij de Cruciferae werd waargenomen ; 

 de positie der meeldraden ten opzichte van de nectariën, die rijkelijk 

 honig afscheiden, zou doen verwachten, dat zij zich in eene vochtige 

 kamer evenzoo als de andere zou gedragen. Hetzelfde valt op te 

 merken betreffende de soorten van Geranium. 



De afscheiding van nectar in de bloem heeft reeds vele jaren vóór 

 dat Sprengel zijne inzichten daarover heeft bekend gemaakt de aan- 

 dacht getrokken van verschillende natuuronderzoekers. Ook na Sprengel 

 in de eerste helft der vorige eeuw, is zij menigmaal het onderwerp 

 geweest van onderzoek. Die natuuronderzoekers kwamen allen hierin 

 met elkander overeen, dat zij overtuigd waren, dat, afgescheiden van 

 de beteekenis der honigafscheiding voor de bevruchting der bloemen 

 door de tusschenkomst van insecten, waarop Sprengel de aandacht 

 gevestigd had de suikerhoudende weefsels en de afgescheiden vloeistof 

 ook nog in ander opzicht van eenig direct nut waren voor de plant. 



Nadat Darwin in 1859 de waarnemingen van Sprengel omtrent 

 de biologische beteekenis der verschillende bloemeigenschappen — 

 welke waarnemingen meer en meer in vergetelheid geraakten — op 

 nieuw in 't lieht had gebracht en de consequenties daarvan had ge- 

 meend te kunnen aanvaarden door ze in verband te brengen, eens- 



