( 318 ) 



van D 1 en Z) 2 zeer sterk asymmetrisch gemaakt kon worden, hetgeen 

 als gevolg van straalkromming gemakkelijk in alle bijzonderheden 

 te verklaren was. Het bestaan van „dispersiebanden" was daarmee 

 buiten twijfel gesteld. 



Maar volkomen constant was het zuivere effect van emissie en 

 absorptie bij deze proeven niet, en aangaande de dichtheid van den 

 natriumdamp in de vei'schillende deelen der vlam kon men slechts 

 gissingen maken. Bovendien was het dwarrelend opstijgen der heete 

 gassen oorzaak, dat alle lichtstralen, ook die welke geen anomale 

 dispersie ondergingen, merkbaar van den rechten weg afweken, zoo- 

 dat de verschijnselen te veranderlijk waren om de werking der dis- 

 persie streng afgezonderd van die der emissie en absorptie te kunnen 

 vertoonen. 



Er moest dus gestreefd worden naar het verkrijgen van een zoo 

 goed mogelijk homogene dampmassa en van een inrichting die ver- 

 oorlooft, daarin dan naar willekeur plaatselijke verschillen in de 

 dampdichtheid te weeg te brengen op zulk een wijze, dat de gemid- 

 delde dichtheid er geen verandering van beteekenis door ondergaat. 

 Het absorbeerend vermogen zou dan als constant mogen worden 

 beschouwd. Tevens was het wenschelijk, den damp bij betrekkelijk 

 lage temperatuur te onderzoeken, zoodat men geen rekening te houden 

 had met zijn emissiespectrum. 



In een reeks fraaie onderzoekingen omtrent het brekend vermogen 

 en de fluorescentie van natriumdamp heeft R. W. Wood 1 ) den damp 

 zich laten ontwikkelen in een luchtledige buis, die electrisch verhit 

 werd. Door juiste regeling van de stroomsterkte bleek de dichtheid 

 van den damp daarbij zeer gelijkmatig gehouden te kunnen worden. 

 Van die ondervinding gebruik makende, heb ik voor het onder- 

 zoeken van dispersiebanden de volgende inrichting samengesteld. 



Toestellen. 



.V.V' (zie fig. 1) is een buis van nikkel, 60 cm. lang, 5,5 cm. 

 diameter, 0,07 cm. wanddikte. Het middelste gedeelte daarvan, ter 

 lengte van 30 cm., bevindt zich binnen een electrischen oven van 

 Heraeds (model : E, 3). Over de uiteinden zijn deksels geschoven, 

 die met hun rand in twee op de buis gesoldeerde ringvormige 

 gootjes komen en haar dus luchtdicht afsluiten wanneer men de 

 gootjes aanvult met kit. Als de oven in werking is, houdt een voort- 

 durende waterstroom, geleid door de beide mantels M en AP, de uit- 



!) R. W. Wood, Phil. Mag. [6], 3, p. 128; 6, p. 362. 



