( 326 ) 



dn 

 de beschouwde lichtsoort voorstelt, en m' = — de verandering is 



ds 



van dien index per cm. in de richting naar het krommingsmiddel- 

 punt. Bij benadering geldt, voor een bepaalde lichtsoort, 



n— 1 



A 





■ consr, 



ame - 





n - 



-RA 



+ 1 



n 



t 



dn 

 'd~s~~ 



dA 



R — 



ds 





9 



RA 

 R 



+ 1 

 dA ' 

 ds 



Hieruit volgt 



maar omdat bij ijle gassen n weinig van de eenheid verschilt, ook 

 zelfs voor de door ons beschouwde anomaal gedispergeerde licht- 

 soorten, mag men RA tegenover J verwaarloozen en dus schrijven 



♦=--È (2) 



R — 

 ds 



Voor elke lichtsoort is derhalve q omgekeerd evenredig met het 

 verval der dichtheid van den damp in de richting, loodrecht or) die 

 der voortplanting. 



Een schatting van de grootte van het dichtheidsverval, dat bij 

 onze proeven tusschen A en B ontstond, kan langs twee wegen 

 verkregen worden. Men kan die namelijk afleiden uit het opgewekte 

 temperatuursverschil, of wel uit de formule (2). 



Het temperatuursverschil tusschen A en B ware thermo-electrisch 

 vrij gemakkelijk te bepalen geweest; ik had echter tot nu toe geen 

 gelegenheid, de inrichting daarvoor aan te brengen. Trouwens, het 

 verband tusschen de dichtheidsverdeeling in de doorstraalde ruimte 

 en de temperaturen van A en B kan ook niet zoo heel eenvoudig 

 zijn, daar wij niet met twee evenwijdige platte vlakken te doen 

 hebben, maar met buizen waaraan bovendien een aantal droppels 

 vloeibaar natrium hangen. 



dA 

 De tweede weg levert direct een gemiddelde waarde van — 



ds 



n—\ 



voor de doorstraalde ruimte. Zij eischt de kennis van R = 



A 



voor een stralensoort, voor welke in onze proeven ook q bepaald is. 

 Nu geeft Wood (Phil. Mag. [6], 8, p. 319) een tabel voor de 



