(341 ) 



testis niet heeft op te vatten als eenvoudige oernierkanaaltjes, doch 

 als nieuw gevormde kanalen, die geheel of grootendeels den weg 

 gebruiken, hen door de oernierkanaaltjes gegeven. En dat zij dezen 

 weg kunnen gebruiken vindt zijn oorzaak daarin dat, volgens Felix 

 en Bühler ') van een functioneeren van de oernier bij monodelphe 

 zoogdieren, zelfs bij 't varken, waar ze zoo sterk ontwikkeld is, 

 hoogstwaarschijnlijk geen sprake is. 



Niet aldus bij de didelphe zoogdieren. Hier functioneert zooals 

 bekend, de oernier niet alleen embryonaal, doch nog gedurende de 

 eerste periode van het individueele leven. Eene scheiding der oernier 

 in twee deelen zooals die bij reptiliën wordt aangetroffen komt daarbij 

 niet tot stand. 



De verbinding van de geslachtsklier, speciaal van den testikel, 

 met haar uitvoergang, den Wolff'schen gang kon nu, zoo kan men 

 veronderstellen, in het stadium, waarop bij andere dieren deze ver- 

 binding pleegt op te treden, bij de buideldieren niet met behulp van 

 oernierkanaaltjes tot stand komen omdat deze nog hunne excretorische 

 functie hadden te vervullen. 



In - de plaats hiervan zou dan de verbinding op die wijze tot 

 stand komen dat de Wolff'sche gang kraniaahvaarts uitgroeide en 

 zelf de verbinding tusschen de klier en haar uitvoerbuis tot stand 

 bracht. 



Men zou dan eindelijk de kanalen, die geheel secundair en onafhan- 

 kelijk van oernierkanalen in het weefsel van den epididymis optreden, 

 op gelijke wijze kunnen verklaren, n.1. als de kanalen die dezelfde 

 beteekenis hebben als de coni vasculosi, maar nu, om dezelfde reden, 

 niet ontstaan op den bodem van oernierkanaaltjes, doch zoowel plaat- 

 selijk als tijdelijk daarvan gescheiden. 



Eene andere beschouwingswijze zou deze zijn, dat het in de kiemklier 

 inwoekerend kanaaltje niet zijn zoude de Wolff'sche gang, doch het 

 meest kraniale oernierkanaaltje, zoodat met andere woorden het 

 zoogenaamde sexueele deel van de oernier bij de buideldieren gere- 

 duceerd zou zijn. Ik geloof niet dat deze zienswijze juist is, ten eerste 

 omdat er geen grens tusschen beide kanalen waar te nemen is, en 

 ten tweede omdat bij de reductie der oernier, zooals boven is gezegd, 

 bij de buideldieren, zoover mijne preparaten reiken, niets waar te 

 nemen is van verschillen tusschen de oernierkanaaltjes onderling, 

 wat bij eene omvorming van oernierkanaaltje tot verbindende gang 

 toch wel het geval zou moeten zijn. 



*) Félix und Bühler, Die Entwickelung der Harn und Geschlechtsorgane in 

 Hertwig's Handbuch der vergleichenden und experimentellen Entwickelungsgeschichte 

 der Wirbeltiere. 



