( 368 ) 



Dierkunde. — De Heer Weber doet eene mededeeling over: ,,De 

 vischfauna van Nieuw-Guinea." 



In bet jaar 1877 verscheen van de hand van P. Bleeker „Quatrième 

 mémoire sur la faune icht! yologique de la Nouvelle-Guinée," die 

 341 soorten optelt. Het zijn uitsluitend marine en brakwater-visschen, 

 die hier genoemd worden en het bewijs leveren — wat trouwens 

 niet anders te verwachten was — , dat de litorale vischfauna van 

 Nieuw-Guinea deel uitmaakt van de groote indo-paciüsche fauna, die 

 zich uitstrekt van de Oostkust van Afrika tot aan de Westpacifische 

 eilanden. 



Dit werd andermaal bevestigd door soortgelijke lijsten, die W. 

 Macleay in 1876 en in 1882 bekend maakte en die op de Zuidkust 

 van Britsen Nieuw-Guinea en de Torresstraat betrekking hadden. Ook 

 zij beantwoorden niet aan den wenseh van Bleeker, dat men er 

 zich op moge toeleggen ook kennis te krijgen van de riviervisschen 

 van Nieuw-Guinea. Aan dien wenseh werd voor een deel voldaan 

 door mededeeling omtrent visschen gevangen in de Strickland-, Goldie-, 

 Paumomu-rivier en een aantal beken, alle gelegen in het zuid- 

 oostelijke of Britsche gedeelte van het eiland: mededeelingen te danken 

 aan W. Macleay, E. P. Ramsay, I. Doüglas-Ogilby, A. Perügia, 

 G. Boüle.nger. Het aantal dier visschen bedraagt 25. Zoolang echter 

 het Duitsche en Nederlandsche gedeelte van Nieuw-Guinea aangaande 

 dit gedeelte dei- fauna onbekend bleef, waren zij niet in staat ons 

 een beeld te geven van den aard der vischfauna van dit groote 

 eiland. Dit is te meer te betreuren als men bedenkt, dat zoet- 

 watervisschen een uitstekend hulpmiddel zijn voor de beantwoording 

 van zoogeographische vragen. Wil men hiervan gebruik maken, zoo 

 heeft, men evenwel het volgende in het oog te houden. 



Treft men in streken, die thans door zee gescheiden zijn, eendere 

 of nauwverwante zoetwatervisschen aan voor die de zee eene onover- 

 komelijke barrière is, zoo is men lot het besluit gerechtigd, dat die 

 streken vroeger in directen of indirecten samenhang stonden. Er zijn 

 echter onder de riviervisschen kategoriën, die tot zoodanige bewijs- 

 voering niet gebruikt kunnen worden of slechts met groote omzichtig- 

 heid. Naast trekvisschen zijn hiei die visschen te noemen, die tevens 

 in brak-, des desnoods ook in zeewater kunnen voorkomen. 



De zoog. wei van E. von Martens zegt, dat van de polen naai- 

 den equator het aantal brakwaterdieren toeneemt. Dat geldt ook voor 

 de visschen, in het bizonder voor die van den indo-australischen 

 Archipel en in zeer opmerkelijke mate voor die van de eilanden 

 beoosten Borneo en Java. Dank zij hunne vroegere landverbinding 



