( 369 ) 



met het Vasteland van Azië zijn de groote Soenda-eilanden eené 

 vischfauna deelachtig geworden, waarvan de qualitatief en quantitatief 

 belangrijkste elementen geen gelegenheid hadden zich verder oost- 

 waarts te verspreiden. De oostelijke eilanden-wereld bood dus in 

 haar rivieren een door visschen nagenoeg onbewoond terrein aan, 

 waarvan allengs gebruik gemaakt werd door visschen, die in zee- of 

 brakwater t'huis behoorende, voldoende elasticiteit bezaten, om ook 

 in zoetwater te kunnen aarden. De concurrentie met de voor het 

 leven in zoetwater beter ingerichte aziatische vormen (Cvprinidae, 

 Mastacembelidae, Ophiocephalidae, Labyrinthici etc.) ontbrak, alles 

 ten voordeele der immigranten van uit zee. De riviervisschen van 

 Celebes pleiten voor deze opvatting even als hetgeen men weet van 

 Ternate, Ambon, Halmahera enz. 



Het gelijke verschijnsel doet zich voor in de zoete wateren van 

 Australië. Zij herbergen echter daarnaast autochthone vormen, deels 

 van hoogen ouderdom, deels jongere vormen, die voor een deel 

 oorspronkelijk zeker marine immigranten waren, maar zich geheel 

 aan het leven in zoet water hebben aangepast en het character van 

 echte zoetwatervisschen hebben aangenomen. 



De fauna van Australië verheugt zich tegenwoordig in een alge- 

 meene en warme belangstelling — er zijn er immers die zelfs 

 meenen, dat de wieg van den mensch hier zou gestaan hebben — 

 daarbij speelt eene belangrijke rol de duur der isolatie van Australië 

 van andere deelen der aarde. Een gewichtige schakel in dien 

 keten van overwegingen vormt Nieuw-Guinea. 



Het is daarom een heugelijk feit, dat de Nederl. Nieuw-Guinea- 

 expeditie van 1903 onder leiding van Prof. A. A. Wichmann, naast 

 andere schatten ook eene uitgebreide verzameling visschen uit ver- 

 schillende meren en talrijke rivieren en beekjes meebracht, die ons 

 een goed inzicht geeft in den aard der zoetwater-fauna van het 

 noorden van het eiland. Het was een aanwinst, dat ik bij de studie 

 dezer verzameling gebruik kon maken van hetgeen Dr. F. W. R. 

 Koch, de medicus der expeditie van het Kon. Aardrijkskundig Ge- 

 nootschap naar Zuid-Nieuw-Guinea, in het brakke water van den 

 mond der Meraukerivier had bijeengebracht. 



Uit het resultaat van die studie, dat elders gepubliceerd zal wor- 

 den, mogen enkele meer algemeene uitkomsten vermeld worden. 



Alle visschen bijeentellende, die thans uit meren, beken en rivieren 

 van Nieuw-Guinea bekend zijn, krijgt men een cijfer van 90 soorten. 

 Hiervan werden slechts ongeveer 31 uitsluitend in zoetwater aan- 

 getroffen. 



Bij nader onderzoek blijkt, dat op een aantal uitzonderingen na 



