( 371 ) 



aan zoet water in streken, die meer bij het aziatische faunagebied 

 behooren, gebonden is. Rh. asper, die maar weinig verschilt van Rh. 

 novaeguineae is echter bovendien door Bleeker van Suraatra en, wat 

 veel belangrijker is, door Günther van de Wanderer Bay op het 

 eiland Guadalcanar, Siüomo-Eilanden, evenwel in ,,fresh water" op- 

 gegeven. In elk geval dus dicht bij zee. Dat geldt ook voor een 

 vroegere mededeeling van mij, dat hij op Ambon werd aangetroffen, 

 meer nog van het exemplaar, dat ik bij Balangnipa, in den beneden- 

 loop van den Tangka, kort voor de uitmonding in den golf van Boni, 

 ving. Hier was het water reeds brak en stroomde langzaam. Rhia- 

 cichthys heeft dus een zeer wijde verspreiding', schuwt in elk geval 

 brakwater niet, waarmede het voorkomen in Nieuw-Guinea in be- 

 teekenis verliest. 



Een tweede, groep: het charakteristieke element der fauna vormende, 

 is tevens australisch. Deze laatste groep eischt verdere verklaring, 

 wat haar oorsprong aangaat. 



De hedendaagsche toestand, waarbij de Torresstraat Australië 

 van Nieuw-Guinea scheidt, vormt door die straat een onovei'komelijke 

 barrière, juist voor die groep, die ik charakteristiek noemde. Want 

 al mogen ook enkele soorten van Rhombatractus en Melanotaenia 

 tot den riviermond afzakken en zelfs zwak brakwater kunnen ver- 

 duren, van de ongeveer 24 soorten kent men geen enkele uit zee. 

 De barrière kan dus niet teniet gedaan worden door de groep van 

 eilanden in de Torres-straat. Zij zijn daarvoor te arm aan zoetwater, 

 te zeer koraaleilanden, daargelaten, dat zij onderling en vooral van 

 Nieuw-Guinea en van Australië gescheiden zijn, door breede zee- 

 armen met een hoog zoutgehalte en sterke getijstroomen. Het gelijk- 

 tijdig voorkomen dier charakteristieke vormen én in Nieuw-Guinea 

 én in Australië eischt dus het vroeger bestaan van eene vastere en 

 uitgebreide verbinding. Die verbinding moet zoo ver van het heden 

 verwijderd zijn, dat b. v. de representanten der straks genoemde 

 Melanotaeniiden tijd hadden zich soortelijk te scheiden, wat feitelijk 

 gebeurd is, want van de 12 Melanotaeniiden, die men thans reeds 

 van Nieuw-Guinea kent en van de ongeveer 12, die uit het tropische 

 en subtropische Australië beschreven zijn, is er geen een gemeen- 

 zaam, alhoewel enkele soorten slechts zeer geringe verschillen ver- 

 toonen. Lang geleden (naar geologische tijdrekening) kan het dus 

 alweer niet zijn, dat de boven geeischte verbinding tusschen Nieuw- 

 Guinea en Australië bestond.. Taxatie van dien termijn ligt voor- 

 loopig op het gebied der hypothese. Als daarbij zoogeographisch, 

 meer in het bizonder ichthyologisch sentiment een woord mag- 

 meespreken, zou. ik. het tijdstip dier landverbinding niet verder 



