( 385 ) 



Het lupeol werd daarom met het mengsel van Kiliani 1 ) geoxy- 

 deerd. Lupeol, opgelost in benzol, werd met een afgewogen hoeveel- 

 heid oxydatievloeistof, 6 atomen zuurstof berekend op één mol. 

 lupeol, geschud. Titraties van de oxydatievloeistof met kaliumjodide 

 en thiosulphaat maakten uit, dat na 6 uur één atoom zuurstof ver- 

 bruikt was en dat verder de hoeveelheid chroomzuur niet meer 

 verminderde en dus quantitatief één atoom zuurstof werd opgenomen. 

 Het oxydatieproduct, dat uit alcohol in mooie, dikke naalden 

 krystalliseerde, smolt bij 169°, gecorr. 170° en bleek een keton te 

 zijn, waaraan ik den naam lupeon gaf. 



Gev. C 84.95 84.91 85.07 84.76 Ber. voor C 31 H 48 85.24 



H 11.64 11.81 11.62 11.61 11.59 11.09 



[a] D = + 63°,1 in chloroform. 



Dr. Jaeger was zoo welwillend den krystalvorm van het lupeon 

 na te gaan. Het behoort tot de rhombisch-bipyramidale klasse. Een 

 volledige beschrijving zal elders verschijnen. 



3Iet hydroxylamine werd een oxim van het lupeon verkregen, 

 dat zeer moeilijk in alcohol oplosbaar is. 



Uit aethylacetaat omgekrystalliseerd, vormt het witte, zachte, lichte 

 naalden, die onder ontleding smelten. 



Bij 278° in het bad gebracht, smelten zij bij 278°,5 



Gev. C 81.98 ber. voor G„ H 48 NOH 82.41 



H 11.44 metloodchr. 10.94 



N "iToiP 3.11 



[a] D = -j- 20°, 5 in chloroform. 



Broom, opgelost in ijsazijn, gaf met lupeon, in ijsazijn opgelost, 

 onder broomwaterstofontwikkeling, een dibromide, dat zich uit de 

 ijsazijn afzette. 



Omgekrystalliseerd uit een mengsel van benzol en ijsazijn, waren 

 het mooie, harde naalden, die onder ontleding smolten. Bij 253° in 

 het bad gebracht, was het smp. 254°. 



Gev. I II III IV V VI VII VIII IX X 



G 62.31 62.71 62.50 62.30 

 H 8.13 8.26 8.05 8.06 Carius Liebig 



Br 26.88 26^91 27.08 26.85^27.35 27.23 



Ber. voor C tl H 46 O Br a , C = 62.58, H = 7.80, Br = 26.90. 

 [«] D = + 21°,4 in chloroform. 



Opgelost in aether gaf lupeon met cyaanwaterstof, onder den 

 invloed van een spoor ammoniak, een cyaanhydrine, dat zich na 



ij Ber. 34. 3564 (1901). 



