( 386 ) 



éenigen tijd in den vorm van mooie, dikke naalden afzette. Deze 

 stof ontleedt zich bij hoogere temperatuur en bij het smelten. Bij 

 392° in het bad geplaatst, smolt het bij 194°. Door de cyaan- 

 waterstof, die door verhitten vrij komt, in kaliloog op te vangen 

 en deze met zilvernitraat te titreeren, kon aldus het stikstofgehalte 

 bepaald worden. 



Gev. I II III IV V VI VII Ber. voor C„ H«, ON 



C 82.63 82.76 82.86 



H 31.25 11.2b koperoxyde loodchromaat getitrenrd lU.bb 



N 3^923^94 ~3~3cP 2.872T0 3.03 



Eén mol. cyaanhydrine gaf met één mol. aethylalcohol en één 

 mol. zoutzuur een stof, die bij 230° in het bad geplaatst bij 235° smolt, 

 deze was echter, zooals. de elementairanalyse uitmaakte, niet de 

 te venvachten aethylester van het correspondeerende zuur. Deze stof 

 is niet verder onderzocht. 



Lupeolbenzoaat op dezelfde wijze als lupeol met het mengsel van 

 Kiliani behandeld, bleef onveranderd, evenals lupeon, dat, in benzol 

 opgelost, bij 40° gedurende 4 uur daarmede geroerd werd. 



Door inwerking van chroomzuuranhydride bij hoogere temperatuur 

 op lupeon ontstonden zure producten, die niet krystallijn konden 

 verkregen worden. 



Het neutrale oxydatieproduct van lupeol met kalium per manganaat 

 en zwavelzuur was een mengsel, dat zich uiterst moeilijk liet scheiden. 

 Behalve lupeon kon er geen „einheitliche" stof uit afgezonderd worden. 

 Daar Senkowski ') uit cholzuur, door verhitten met alkalisch 

 permanganaat, phtaalzuur verkreeg, behandelde ik 23 gram lupeol 

 op dezelfde wijze. Het werd echter geheel weggeoxydeerd. Dit pleit 

 dus niet voor een benzolkern in het lupeol. 



Door oxydatie van lupeolacetaat in azijnzuur met chroomzuur 

 verkreeg ik een product, waarvan de elementairanalyses getallen 

 gaven, die voldoende overeenstemmen met de berekende waarden 

 voor C„ H 62 4 . 



Bij 285° in het bad geplaatst, smolt het bij 295° na sinteren tot 

 een donkerbruine massa. 



In alcoholische oplossing kleurde deze stof blauw lakmoes niet 

 'rood, ook niet bij verdunnen met water, toch liet ze zich zeer 

 gemakkelijk titreeren met alcoholische kali, met phenolphtaleïne als 

 indicator. Aannemende, dat één mol. één mol. KOH verbruikt, werd 

 het M.G. uit deze titraties gevonden op 521 en 524; ber. voor 

 C S8 H 62 4 , M.G. = 512,5 



i) Monatsch. f. Chem. 17. 1 (1896). 



