( 390 ) 



overeenkomst tusschen begin- en eindtermen der homologe reeks is 

 hier alleszins erkenbaar. 



Eerst zal in 't volgende het thermisch, en vervolgens het mikros- 

 kopisch gedrag dezer lichamen beschreven worden. 



§ 2. Het Thermometrisch Gedrag dezer Lichamen. 



Het Ckolesteryl-Lauraat vertoont de volgende verschijnselen : De 

 isotrope smelt L van dit lichaam is bij J00' C. nog zoo dik- vloeibaar 

 als glycerine, en wordt bij afkoeling allengs dikker in konsistentie. 

 Bij 87°. 8 C. (= t 3 ) treedt plotseling eene eigenaardige violette en 

 groene opalisatie der fase op, welke aan het oppervlak beginnend, 

 weldra de geheele fase omvat. De nog doorzichtige, dun-geleiachtige 

 massa gelijkt geheel op eene koaguleerende kolloïdale oplossing; de 

 opalisatie is analoog aan die, welke zich veelal bij de ontmenging 

 van twee vloeistoflagen openbaart. 



Bij verdere afkoeling wordt nu de massa, onder 't verdwijnen 

 der opalisatie-kleuren, allengs minder doorzichtig, en tevens dunner 

 vloeibaar. Ze is thans zelfs dunner dan de isotrope smelt L. Deze 

 dubbelbrekende vloeistof A nu, stolt bij 82°.2 C. (= f,) onder een 

 duidelijk warmte-effekt, tot eene kristalmassa 'S. 



Gaat men daarentegen van de vaste fase S uit, en smelt men 

 deze op, dan is 't gedrag oogenschijnlijk geheel anders, De stof 

 wordt week en levert na eenigen tijd eene dikke, dubbelbrekende 

 massa, welke identiek zal blijken te zijn met de zooeven genoemde 

 fase A. Bij verder verhitten neemt de viskositeit af, en wordt zelfs 

 bij circa 86 : zeer gering. Van eene dan optredende opalisatie, als 

 bij de afkoeling, merkt men echter thans niets. Men kan de troebele 

 massa tot over 90" C. verwarmen, zonder dat zij helder wordt, en 

 een enkele maal schijnt het, alsof er in de vloeibare fase vaste 

 deeltjes zweven. Bij 90 D .6 C. (=/ 6 ) gaat alles over in de isotrope 

 smeltmassa L. Het mikroskopisch onderzoek leert dat tusschen A en 

 L thans nog eene zwakker dubbelbrekende, stabiele vloeistoffase B 

 doorloopen wordt, en dat, ingevolge van optredende vertragingen, 

 de fase £ voor enkele oogenblikken naast L te houden is, als 

 A en B al reeds verdwenen zijn. 



Hier is dun een geval, waarin eene stof enkele graden boven haar 

 feitelijk smeltpunt verhit kan worden, zonder te smelten. l ) 



Echter dient opgemerkt te worden, dat de volgorde der tempera- 

 turen hier volkomen onvereenigbaar is met de tot dusverre bij homo- 

 gene stoften als mogelijk beschouwde verschijnselen ; de temperatuur 

 van 90°. 6, waarbij deze kristallen, in aanraking met L verdwijnen, 



l ) Zie hieromtrent eone analoge waarn. van Wallérant, Gompt. rend. (1906). 695. 



