( 441 ) 



zich in e, dan kunnen II„ in c, l„ in a, l u in b, II„ in d en IV„ in 

 h verduisterd worden. Is hij daarentegen in /, dan kan dit alleen 

 met IV„ in h het geval zijn. 



IV kan natuurlijk alleen in g een anderen wachter verduisteren, 

 en wel ieder der drie anderen in de beide reeds beschouwde snij- 

 punten zijner loopbaan. 



Elke wachter zou dus zes verschillende verduisteringen kunnen 

 opleveren, maar berekent men de stralen der kernschaduwen voor 

 de plaatsen der andere wachters, dan verkrijgt men in sommige ge- 

 vallen eene negatieve uitkomst, een teeken dat de top van den kegel 

 der kernschaduw den anderen wachter niet bereikt. 



Nemen wij voor de stralen der wachters de in de eerste afdeeling 

 dezer mededeeling genoemde waarden aan, doch verminderd met het 

 bedrag der irradiatie, 5) dan blijkt, dat in slechts twee gevallen eene 

 totale verduistering kan plaats hebben. III„ kan namelijk 1I„ en 

 I„ totaal verduisteren ; I L . op weinig na II„, Bereikt de schaduw den 

 anderen wachter niet, dan zou een bewoner van dezen laatsten eene 

 ringvormige zoneklips zien. 



Dit heeft nl. plaats voor I„ ten opzichte van IV„ . 



)> i'n )> >) >> Allo en i v W) 



>) All,j ,, ,, ,, i v U) 



„ IV,, „ „ „ II„ en III,,. 



In de overige 15 gevallen kan er eene gedeeltelijke verduistering 

 plaats hebben. 



Het spreekt wel van zelf, dat dit toch alleen gebeuren kan, als 

 bij de heliocentrische conjunctie het verschil der heliocentrische 

 breedten (y' — y), kleiner is dan de som der stralen. Daar het mij 

 echter, bij toetsing der door de heeren Faüth en Nijland waar ge- 

 nomen e bedekkingen, gebleken is, dat volgens de tafels van Damoiseau 

 het verschil in breedte wel eens iets grooter gevonden werd dan die 

 som, de door die tafels berekende breedten dus niet geheel te ver- 

 trouwen zijn, zoo zijn in de volgende tabel alle heliocentrische con- 

 juncties tusschen 1 April en 20 Mei 1908 (beide ingesloten) opgenomen. 



Wij willen nog even opmerken dat de plaat opzettelijk geteekend 

 is, om een ongunstig geval voor te stellen, althans voor het geval 

 dat de eclipseerende wachter „nabij" en de „geëklipseerde „veraf" 

 staat. Naarmate de schijnbare afstand (elongatie) van Jupiter af ge- 

 rekend, grooter is, wordt voor dit geval de kans op verduistering 

 grooter. 



De voorbereiding voor de berekening, nl. het' teekenen van de 

 boopbanen der wachters, is dezelfde als bij het berekenen der geo- 

 centrische conjunctie (zie hiervoor de eerste afdeeling), maar uit de 



