vu 
90 
hoewel deze naam ook wel gegeven wordt aan den 592 meter 
hoogen 6. Pasarehan, aan welks NW.-helling deze missigit- 
resten gevonden worden, die waarschijnlijk uit de 17% eeuw 
stammen (zie hieronder). 
Het is een vierkante met kort gras begroeide vlakte van on- 
geveer 20 meter in het kwadraat. In het midden bevindt 
zich een groot graf van ruw behouwen steenblokken (blijkbaar 
van dezelfde soort als N°. 9 G.), die een muur van 0,4 me- 
ter hoogte vormen, welke een rechthoek omgeeft van ongeveer 
2,5 meter breedte en 4 meter lengte. De aarde op het graf 
vormt eene verhevenheid van ongeveer een halven meter hoogte , 
dus eenigszins anders dan dit met de meeste andere graven 
het geval is, daar elders toch de aardoppervlakte binnen den 
grafmuur steeds gelijk is met den grond daarbuiten. Op het 
graf bevinden zich twee steenen grafpaaltjes (*) van denzelf- 
den vorm als men gemeenlijk op de hedeudaagsche inlandsche kerk- 
hoven vindt. Er was, jammer genoeg, geen jaartal te bespeuren. 
Aan den westrand van het vierkant liggen nog twee zeer 
fraaie groote moestaka’s (2) van roodgehakken steen, elk on- 
geveer ter hoogte van ruim een halven meter. Merkwaardig 
genoeg zijn de teere, sierlijke, uitstekende punten bijna on- 
geschonden bewaard gebleven. Verder bevinden zich, (behalve 
dit groote graf) op het plateau nog 4 andere kleinere graven, 
welke elk alleen kenbaar zijn aan kleine grafzuiltjes van steen, 
eveneens zonder jaartal. Deze andere graven liggen ten 0. en 
ten Z. van het hoofdgraf, in de onmiddellijke nabijheid ervan. 
Dan ziet men hier enkele groote bekapte steenen, welke ten 
deele in de boomen ingegroeid zijn. Aan de oost- en westzijde 
daalt het kleine kunstmatige plateau zacht; naar het zuiden 
stijgt het echter zacht. Tamelijk steil daalt het eenige voeten 
naar het noorden. 
Zeer nabij ten oosten van het plateau der graven stroomt 
de kali Pasarehan, welke ontspringt op den berg van denzelf- 
DELE 
(1) Im het javaansch: mahedjan. 
(2) Moestaka beteekent de top van een missigit. 
