57 
Band, 1886). Ware het weder niet zoo ongunstig geweest, 
dan zou ik mijn plan, om van daaruit den G. Pasarchan te 
beklimmen, volvoerd hebben. Doch thans was daar geen 
denken aan; zoo aanvaardden wij dan om 5 uur den terugtocht 
en kwamen te half vijf uur aan het bivouak. Door den 
regen waren wij het pas door ons gekapte voetpad bijster 
geworden en verloren hierdoor aanmerkelijk veel tijd, zoodat 
het afdalen nog langer duurde dan het opklimmen. Gedurende 
mijn geheelen tocht naar den 6. Kramat en mijn verblijf aldaar 
stortregende het namelijk dermate, dat het zien daardoor zeer 
bemoeilijkt werd. 
Om 5 uur verlieten wij den Legon-Njamplongan en kwamen 
te half acht ’savonds te Karimon in de negri aan. 
2 December. Deze dag werd door mij besteed om de kaart 
bij te werken. In den avond om 5 uur maakte ik een tochtje 
met de sloep van de kruisboot. Wij voeren langs de oostzijde 
van het eiland Mendjangan-besar over de breede kandasstrook , 
welke een diepte van minder dan 1 meter bezit, en die het 
eiland geheel omzoomt. 
Aan den buitenrand van deze strook vindt men den levenden 
koraalgordel. De prachtigst gekleurde en fraaist gevormde 
koraalstokken neemt men hier allerwegen waar , en menigmaal 
maakt de sloep er onzacht kennis mede, wanneer de stuurman 
niet uitermate goed oplet. Van de oorspronkelijke vegetatie is 
zeer weinig bewaard gebleven, daar het geheele eiland thans 
met kalapatuinen bedekt is. Hier aan de oostkust wassen 
vele Bangka’s (Rhizophoreae). 
Het doel van mijn tocht gold vooral den zoogenaamden 
G. Mendjangan. Het bleek, dat deze naam gegeven wordt aan 
een oedjoeng of landtong, bestaande uit eenige ordeloos op elkaar 
gestapelde, zeer verweerde steenblokken, waarvan de totale 
hoogte zeker niet meer bedraagt dan 5 meter. Deze steen- 
blokken zijn donker gekleurd en bleken bij nader onder- 
zoek uit een fijnkorreligen kwartsiet te bestaan (zie №. 54 G.) 
5 December. Om 8 uur vertrok ik met een sampan , naar Legon 
