59 
Een tijd lang volgden wij een betreden voetpad, omdat 
hier de plaats was, waar mijn gids sedert eenigen tijd oesoeks 
en dajongs (dakribben en roeiriemen) liet kappen. Overal zag 
men dan ook langs het voetpad de stronken van manggissan- 
(Calophyllum spec.) en bintanggor-boomen (Calophylluin spectabile 
Br.“) welke beide boomsoorten, met de soms voor huisbouw- 
kundige doeleinden gevelde semedang, hier zeer algemeen 
zijn. 
Andere hier veelvuldig groeiende houtsoorten, zooals de zoo- 
genaamde gondorijo, kajoe-endog-endogan worden niet of hoogst 
zelden geveld, daar het hout weinig waarde moet bezitten, 
Nabij deze aankapplaats vond ik thans nog zeldzaam een 
enkelen ouden volwassen manggissan, bintanggor of semedang ; 
trouwens Trysmann (1) zeide reeds in 1854, dat de meeste 
strandbosschen sterk uitgekapt zijn wat kostbare timmerhout- 
soorten betreft. Mijne begeleiders uitten dan ook meestal een 
vreugdekreet hij het ontdekken van een volwassen manggissan- 
of semedang-hoom. 
Andere hoomen komen hier echter, zooals ik reeds zeide, 
in groot aantal nog voor, en uitwendig heeft het bosch dus 
schijnbaar niets geleden. Behalve de reeds genoemde soorten , 
komen hier о. m. ook voor: de roko-roko, gondang (Ficus), 
mangga, enz. 
Om 2 uur reeds hadden wij den top, welke ongeveer 574 
meter hoog is, bereikt. Over den geheelen weg vindt men 
dezelfde gesteenten, met de breede witte kwartsaderen, als 
overal elders op het hoofdeiland. 
Hoekige brokstukken melkkwarts vindt men hier bs ook 
veel over den bodem verspreid. Overal wordt hier langs 
de helling, waar het naakte moedergesteente niet aan de 
oppervlakte treedt, een uitnemend vruchtbare aardlaag aan- 
getroffen, en een rijke inlander heeft dan ook het plan opgevat 
0). Zie Твузмахх, Verslag van een botanische reis naar Oost-Java, Ka- 
‚ rimon-Java en Bali-boleling in 1854. 
