77 
groeien, behalve de troetjoek (Delivaria ilicifolia Juss.) , doedok 
(Myrsineae) en bangka (Rhizophora), een hooge kruidvarensoort 
en enkele nipa-boomen. 
Bij mijn afscheidsbezoek aan den djaksa vernam ik enkele 
interessante gegevens aangaande de geschiedenis dezer eilanden, 
welke ik hier wil meedeelen. 
Toen ongeveer een eeuw geleden het hoofdeiland nog geheel 
met bosch bedekt was en de horizontale strook, waar thans 
de negri gevonden wordt, met 746 inwoners in 179 huizen (8), 
nog niets dan een woest strandmoeras was, bevolkt door talrijke 
krokodillen, bestond er reeds een nederzetting op het eiland 
P. Mendjangan-besar. Alle andere eilanden waren eveneens nog 
onbewoond. De Mendjanganeezen hielden zich toenmaals uit- 
sluitend bezig met de vischvangst en met den uitvoer van 
tripang (Holothuridae) en schildpad (penjoe-betoel). Landbouw 
werd weinig of niet bedreven. Later toen de Heer MicnaLowsky 
met het bestuur dezer eilanden belast werd, werd de grondslag 
gelegd voor de stichting van de tegenwoordige negri. Met 
dwangarbeiders werd het moeras in een bewoonbare streek 
veranderd. Wegen werden aangelegd, en tjemara-, аззет-, 
djamboe- en manggaboomen erlangs geplant. Deze fraaie, breede. 
thans door hooge boomen omzoomde, wegen dragen zeer veel 
bij tot den aangenamen indruk, welke dit nette dorp op ieder 
nieuw aangekomene maakt. Daarna trok zich de bevolking 
van Mendjangan, wegens gevaar van zeeroovers, terug naar de 
nabij de »Pantjoeran” gelegen gronden (op P. Karimon-djawa). 
_ Het veelvuldig voorkomen van vergiftige slangen maakte echter 
deze omgeving zóó onveilig, dat langzamerhand de bevolking 
zich op de nieuw ontgonnen, uit karangzand bestaande strook, 
nederzette. ` Het bleek toch, dat dáár geene, of hoogst zeldzaam, 
vergiftige slangen voorkwamen. Daarop werd de tegenwoor- 
——— 
(4) Zie Mr. Метмак in Tijdschr. voor Taal-Land-en Volkenkunde 
van 1885. 
