122 
5. Кіта К. (Tridacna gigas’). Dit is het grootste va 
schelpdieren; soms vindt men schelpen van meer dan twee 
in middellijn. Dit weekdier, dat uiterlijk veel op een reusacht 
oester gelijkt en dat algemeen is aan de kusten van Java 
andere eilanden van den 0. 1. archipel, komt zeer veely 
in de zee van de Karimon-djawa-eilanden voor. Tamelijk 
kima wordt van Karimon-djawa naar Java uitgevoerd. Het 
visschen word echter meestal tegelijk met het tripang-zoeke 
daan. Daartoe gaan meestal 2 personen te zamen ; de een гоё! 
duwt de sampan over de kandasstrook zacht voorwaarts, te 
de ander vooraan zit met een gantol-kima K., dat is een h 
harpoen, die beneden van een houten knop voorzien is. 200 
hij een kima ziet (hetgeen gemakkélijk is, daar het wate 
prachtig helder is en de grond uit wit koraalzand best | 
steekt hij den gantol-kima in de geopende schel 
Onmiddellijk sluit zich deze laatste nu. en wel zoo vast, 
de visscher het dier kan ophalen zonder gevaar te loo 
dat het zal loslaten. Om te voorkomen. dat de houten stok 
bij het ophalen van zeer zware exemplaren (soms een paar 
centenaar zwaar) breekt, is de houten knop los aan dens 
bevestigd, en de eerste met een touw verbonden, dat de 
scher in de hand houdt. Zoodra nu een groot exemplaar 
gehaald wordt, laat de knop van den steel los door de тууаа 
en wordt alleen het touw gebruikt. Door den houten knop № 
de schelp meteen geopend en nu kunnen de beide sluilsp 
met den gebruikelijken golok (kapmes) doorgesneden worded: 
Het dier wordt er dan geheel uitgehaald, en de schelp me 
weggeworpen. Alleen zeer groote schelpen worden soms: 
waterbekkens gebezigd. Het inwendige nu wordt in de? 
gedroogd en dan legen 1 gulden de 100 stuks op de! 
aan Chineezen (er wonen thans 9 Chineezen іп dezen archi} 
verkocht, welke dit door hen zeer gezochte voedsel onde 
naam kima in Semarang verkoopen. — Opzettelijk was ik 
wat uitvoerig, omdat hetgeen Vern in Java deel Г pag. 
daarover mededeelt. in enkele opzichten afwijkt van he 
