155 
De bedoelde samenhang der eilanden van het zoogenaamd 
Indo-maleisch gedeelte van den archipel, dus voornamelijk van 
Sumatra, Borneo en Java, met continentaal Indië moet ook 
in diluvialen tijd tot dezelfde éénheid van fauna geleid hebben , 
die in pliocenen (en laat-miocenen) tijd bestond en zooals 
zij tengevolge dier relatief recente verbinding grootendeels nog 
bestaat. 
Daarom zal men dus ook mogen verwachten te eeniger tijd 
op de genoemde eilanden van den Indischen archipel eene 
overeenkomstige fossiele fauna aan te treffen, als men uit 
de diluviale rivierafzettingen en voornamelijk uit de grotten 
van Voor-Indië reeds kent. 
Ook hier zal het dan ongetwijfeld blijken, dat de diluviale 
dierenwereld een intermediair karakter bezat tusschen de plio- 
cene, met de Siwalik-fauna overeenkomende (die op hare 
beurt een afrikaansche type bezit) en de tegenwoordige Indo- 
maleische fauna. 
Bovendien bestaat er een andere reden, waarom men juist 
hier de nakomelingen der pliocene Siwalik-fauna verwachten 
mag. Het is, namelijk, meer dan waarschijnlijk dat door 
Че ontzaglijke uitbreiding der Himalaya-gletschers gedurende 
den ijstijd der diluviale periode, waardoor over het geheele 
noorden van continentaal Indië een vrij koud klimaat moet 
geheerscht hebben, vele van de nakomelingen der echt 
tropische pliocene Siwalik-dieren langzamerhand over de 
toen bestaande verbinding tot іп Indo-malaya zijn uitgeweken. 
En er is alle grond om aan te nemen, dat in diluvialen tijd 
in Indo-malaya even gunstige voorwaarden voor de ontwikke- 
ling eener rijke tropische dierenwereld bestaan hebben als 
daar thans nog aanwezig zijn. 
Warzace () verklaart het merkwaardige, feit, dat er op Java 
sommige vogel- en zoogdierspecies voorkomeu, die het met de 
tegenwoordige Himalaya-fauna gemeen heelt, terwijl zij daaren- 
бок к WarLacE, Island Life, or the phenomena and causes of 
Insular fauna's and flora's. London 1880 p. 358—936 
