226 
valt eigenlijk binnen geen dier beide terreinen, maar 1 
eene geheel eigene plaats in de rij der proefondervind 
methoden in. Daarom juist trok dit onderwerp, als bijz 
geschikt voor eene voordracht voor dit auditorium mij aan, omd 
u hierdoor een blik wordt gegeven in de werkplaats der w 
schap, waar nimmer langs één weg, maar, als het eenigst 
mogelijk is, op velerlei wijzen naar eenzelfde doel wordt gesti 
Dezelfde vraag, op  verschillende wijze gesteld, voert 
wel tot eene soortgelijke, zelden echter tot eene geheel ge 
oplossing; want de natuur, als een ervaren debater, onderse 
ook de fijnste nuances in het stellen der vraag en beantw 
alleen wat gevraagd wordt, wel eens minder, nooit meer. 
methode der zuivere statistiek dan, welke als derde hier w 
aangevoerd, stelt, in tegenoverstelling met de astronomie 
physica, de vraag nimmer scherp: waar де physica en ast 
mie van bepaalde experimenteel welbekende krachten spre 
mogelijk beperken, b. v. tot de streep van het spectrum оте 
eenkomende met één bepaalde golflengte, streeft de jongere! 
naar uitbreiding dan naar beperking; de ouderen stellen 
hypothese en toetsen de daaruit afgeleide gevolgen aan dee 
ring, der laatste is het meer om de ervaring te doen e 
om de theorie. Niet natuurlijk uit beginsel, maar omdat: 
niet anders kan en hierdoor in staat is, door haar ! 
onbestemd vragen, algemeene antwoorden der natuur uit 
lokken op een terrein, waarop langs den grooten weg der be 
wetenschappen zelfs nog geene verkenning mogelijk 20 
Reeds langen tijd was het bekend dat er een innig ve 
bestaat tusschen het aantal der op de zon voorkomende ё 
en aardmagnetische verschijnselen: van welken aard dit ve 
is, hiervan is nog niets bekend, en zelfs is nog geen brui” 
hypothese ter verklaring van dit verschijnsel opge 
Reeds in 1857 meende de Schotsche Astronoom en Mele 
Juan Broun in zijne magnetische waarnemingen eene регі 
aa 
