543 
is natuurlijk hier geen sprake, alleen van een zorg ош de 200 
opvallend gekleurde eieren aan den blik van krabben en andere 
dieren te onttrekken. 
5. Reeds lang is het bekend dat Zoetwaterslakken, Lim- 
neén, Planorben en Paludineén aan de oppervlakte van het water 
kunnen drijven en in omgekeerde ligging in staat zijn langs 
de oppervlakte van het water voort te kruipen. Door Victor 
Уупљем is in de Bull. de Г Асай. royale de Belgigne 1888, T. 
XV pg. 421, medegedeeld, hoe deze voortbeweging aan den 
onderkant der oppervlakte van het water geschiedt. Door de 
slak zelve wordt namelijk een dunne taaie slijmlaag afgezon- 
derd, aan welke het dier door de gewone rimpelingen van den 
voet voortkruipt. Hetzelfde verschijnsel heb ik nu bij eenige 
Doriden, die hier op de koraal-riffen wonen, waargenomen. 
Slechts een paar maal vond ik op het rif zelf, bij zeer slil 
water, een slak zich op die wijze voortbewegen. In het 
aquarium echter behoort het tot de vrij gewone verschijnselen, 
Even als de Zoetwaterslakken scheiden zij een dunne taaie 
doorschijnende laag af, die nog tot bijna een decimeter achter 
het dier te ontdekken is. De slakken hangen ook hier mel 
breed uitgebreiden voet aan de slijmlaag en kruipen er lang 
zaam aan voort. Bij iedere aanraking evenwel trekken 21 
dadelijk den voet samen en zinken langzaam naar beneden. 
Hierbij heeft echter geen afscheiding van luchtblaasjes plats, 
zooals dat bij de zoetwaterslakken het geval is, zoodat 
slijmlaag hun niet alleen tot substraat dient om langs voort 
te kruipen, maar tevens als drijfmiddel. Zij kunnen dan 
ook slechts aan de oppervlakte komen drijven door eerst langs | 
: ; van 
den wand tot aan het waterniveau op te klimmen еп dan 
daar af te steken na eerst een slijmlaag te hebben afge — 
scheiden. 
IX. De Heer Professor Weser zegt ook namens zijn * 
genoot, Professor Wicuman dank voor de uitnoodiging юэ" 
vergadering van heden avond. De Voorzitter beantwoor” — 
БУТ le қад О: ee RS ы. T u oa ee EN t TRE 
